الشيخ الصدوق ( مترجم : تهراني )

249

علل الشرايع ( فارسي )

گفت : آرى ، مردى به نام فضل آن را شنيده . من به قصد او به طرف منزلش حركت كرده وقتى به خانه اش رسيدم اذن گرفته و داخل شدم و از وى راجع به حديث مزبور پرسيدم ، او نيز مرا از آن بازداشت و نااميدم كرد و با من همان رفتار را نمود كه مرد مدائنى كرده بود ، پس ماجراى سفر خود را به او گفته و از آنچه مرد مدائنى عمل كرده بود خبرش دادم پس به حالم رقّت كرد و گفت : آرى از حضرت ابا جعفر محمّد بن على عليهما السّلام شنيدم كه از پدر بزرگوارش ، از رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلَّم روايت نمود كه آن سرور فرمودند : هنگامى كه شخص به شهرى وارد مىشود تا زمانى كه از آن جا بيرون رود ميهمان هم دينان خود مىباشد و آنها ميزبانش هستند و بر ميهمان سزاوار نيست روزه بگيرد مگر با اذن ميزبانانش تا طعامى برايش تهيه نبينند و به واسطه مصرف نشدنش فاسد گردد چنانچه شايسته نيست ميزبانان بدون اذن ميهمان روزه بگيرند تا او حياء نكند و به خاطر موقعيّتى كه ميزبانان دارند از طعامى كه ميل دارد چشم بپوشد . سپس به من گفت : كجا فرود مىآيى ؟ پس به او خبر دادم . به او گفتم و از منزلم خبرش دادم وقت صبح به نزدم آمد و خادمى كه بر سرش طبقى گذارده و انواع طعامها در آن بود وى را همراهى مىكرد ، به او گفتم : رحمت خدا بر تو ، اين چيست ؟ گفت : سبحان الله ! ! مگر ديروز از حضرت ابى جعفر عليه السلام حديث مزبور را نقل نكردم ، اين بگفت و مراجعت نمود . حديث ( 4 ) پدرم رحمة الله عليه از احمد بن ادريس ، از محمّد بن احمد ، از احمد بن هلال « 1 » ، از متروك بن عبيد از نشيط بن صالح « 2 » ، از حكم بيّاع كرابيس ( فروشنده كرباس ) از حضرت ابى عبد الله عليه السلام از پدر بزرگوارش عليه السلام نقل نموده كه آن حضرت فرمود : رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلَّم فرمودند : از علم و دانش ميهمان است كه بدون اذن ميزبانش روزه مستحبى نگيرد و از طاعت و فرمانبردارى زن از شوهرش به حساب مىآيد كه بدون اجازه و امر شوهرش روزه مستحبّى نگيرد و از صلاح و صحّت و خير خواهى عبد نسبت به آقايش مىباشد كه بدون اذن مولا و فرمان او روزه نگيرد و از احسان فرزند به پدر و مادرش محسوب مىشود كه بدون اذن ايشان روزه و حجّ و نماز مستحبى انجام ندهد

--> « 1 » - احمد بن هلال العبرتائيّ بغدادى ، وى غالى بوده و به فرموده شيخ در فهرست در دينش متّهم مىباشد « 2 » - نشيط بن صالح بن عبد اللَّه بن صالح العجلى به فرموده علَّامه ( ره ) در خلاصه ثقه مىباشد .