عمرو ، از حضرت ابى عبد الله عليه السّلام ، آن حضرت فرمودند : در ماه رمضانى امّ سلمه به واسطه روزه داشتن چشمش مبتلا به عارضه اى شد لذا از آن نزد رسول خدا صلَّى الله عليه و آله شكايت كرد ، رسول خدا صلَّى الله عليه و آله به او امر فرمود كه روزه‌اش را افطار كند و سپس فرمودند : تاريكى شب چشمت را از بين مىبرد يعنى اگر طول روز را روزه باشى شب كه فرا رسيد چشمانت نابود مىشوند . حديث ( 3 ) حسين بن احمد ، از پدرش ، از احمد بن محمّد بن عيسى ، از على بن حكم ، از عبد الملك بن عتبه ، از اسحاق بن عمّار ، از يحيى بن ابى العلاء ، از حضرت ابى عبد الله عليه السّلام ، حضرت فرمودند : مردى محضر رسول خدا صلَّى الله عليه و آله و سلم مشرّف شد و عرض كرد : اى رسول خدا صلَّى الله عليه و آله و سلم آيا در سفر روزه ماه رمضان را بگيرم ؟ حضرت فرمودند : خير عرضه داشت : يا رسول الله ، گرفتن روزه در سفر بر من آسان و سهل است ؟ حضرت فرمودند : خداوند عزّ و جل بر مريضها و مسافران در ماه رمضان صدقه داده و آن اين است كه به ايشان اجازه افطار داده است آيا يكى از شما دوست دارد وقتى به كسى صدقه اى مىدهد آن شخص صدقه را ردّ كرده و قبول ننمايد ؟ حديث ( 4 ) و با همين اسناد ( يعنى حسين بن احمد ، از پدرش ، از احمد بن محمّد بن عيسى ) از على بن حكم ، از محمّد بن يحيى ، از ابى بصير ، از حضرت صادق عليه السّلام نقل كرده ، ابو بصير مىگويد : از امام عليه السّلام پرسيدم : زنى در ماه رمضان مريض شده و در ماه شوّال از دنيا رفته است ، وى وصيّت كرده كه روزه رمضان را برايش قضاء كنم ، حكم چيست ؟ حضرت فرمود : آيا در رمضان مرضش بهبودى پيدا كرد يا نه ؟ عرض كردم : خير ، در همان ماه فوت شد . حضرت فرمود : قضاء بر او واجب نيست ، زيرا حق تعالى روزه اين رمضان را كه وى بيمار بوده بر او جعل نكرده است . عرضه داشتم : من مايل هستم آن را براى وى قضاء كنم ؟ فرمود : اگر مايل هستى براى خودت روزه بگيرى ، بگير ولى براى او نمىتوانى . حديث ( 5 ) محمّد بن موسى بن المتوكَّل از على بن الحسين السّعدآبادي ، از احمد بن