را سنّت قرار داده و روزه اين ايّام را معادل روزه سال معرّفى نموده و فرمودند : كسى كه روزه اين سه روز را از هر ماه رعايت كند مانند كسى است كه تمام دهر را روزه گرفته باشد و دليلش فرموده حق عزّ و جل مىباشد : * ( مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَه عَشْرُ أَمْثالِها ) * يعنى : كسى كه يك عمل حسنه و نيكى انجام دهد ده برابرش اجر و پاداش دريافت خواهد نمود . وجه ذكر نمودن مرحوم مصنّف حديث مذكور را مرحوم مصنّف فرموده : اين حديث را به خاطر دو جهت ذكر نمودم : الف : در آن علَّت خلقت ريش در مردان ذكر گرديده است . ب : سبب ناميده شدن ايام البيض به اين اسم بيان شده است چه آنكه اكثر مردم اين طور معتقدند كه وجه تسميه اين ايّام به ايام البيض آن است كه شبهاى اين سه روز از اوّل تا آخر درخشان و روشن است و حال آنكه وجه تسميه اين نيست بلكه همان است كه در حديث بيان گرديده مضافا به اين كه شبهاى اين سه روز از اوّل تا آخر درخشان نيست زيرا شب سيزدهم مانند شب چهاردهم و پانزدهم نمىباشد . و لا حول و لا قوة الَّا با لله العلىّ العظيم . باب صد و دوازدهم سرّ اين كه رسول خدا صلَّى الله عليه و آله در هر ماه روزه دو پنجشنبه كه بين آنها چهار شنبه فاصله شده است را مستحب قرار دادند حديث ( 1 ) حسين بن احمد رحمة الله عليه ، از پدرش ، از احمد بن محمّد بن عيسى ، از حسين بن سعيد ، از نضر بن سويد « 1 » ، از هشام بن حكم ، از احول ، از ابن سنان ، از كسى كه يادش نموده از حضرت ابى عبد الله عليه السّلام ، حضرت فرمودند : از رسول خدا صلَّى الله عليه و آله و سلم راجع به روزه دو پنجشنبه اى كه بين آن چهارشنبه است سؤال كردند ؟ حضرت فرمودند : امّا پنجشنبه روزى است كه در آن روز اعمال عرضه مىشوند و امّا چهارشنبه ، روزى است كه در آن دوزخ آفريده شد و امّا روزه ، پس سپر است از آتش دوزخ . حديث ( 2 ) حسين بن احمد ، از پدرش ، از احمد بن محمّد ، از عثمان بن عيسى مرفوعا از حضرت ابى عبد الله عليه السّلام نقل نمود كه آن جناب فرمودند :

--> « 1 » - نضر بن سويد صيرفى كوفى ، مرحوم علَّامه در خلاصه فرموده : وى ثقه و صحيح الحديث بوده است .