هم بورزند كشتنشان مباح و جايز نيست ، پس وقتى به هيچ وجه قتل آنها مشروع نيست ماليات نيز از آنها برداشته شده ولى در مردان حكم اين طور نبوده بلكه اگر از پرداخت جزيه و ماليات اباء نمودند عهد را نقض كرده و بدين ترتيب ريختن خون و كشتنشان مباح مىگردد چه آنكه قتل مردان در بلاد كفر جايز است و در بلاد اسلام هم در صورت عدم پرداخت ماليات مباح مىباشد . و افراد زمين گير و نابينا و پيرمرد و زن و كودكان از اهل شرك و ذمّه در سرزمينهاى كفر و حرب جملگى در حكم متّحد بوده بنا بر اين كشتن هيچ يك جايز نيست چنانچه جزيه و ماليات هم از آنها برداشته شده است . حديث ( 2 ) پدرم رحمة الله عليه از محمّد بن يحيى ، از محمّد بن احمد ، از سهل بن زياد ، از على بن الحكم ، از فضيل بن عثمان اعور ، وى مىگويد : از حضرت ابى عبد الله عليه السّلام شنيدم كه مىفرمودند : هيچ مولودى به دنيا نمىآيد مگر بر فطرت اسلامى منتهى پدر و مادر آنها را يهودى و نصرانى و مجوسى ( زرتشتى ) مىكنند ، سپس فرمودند : رسول خدا صلَّى الله عليه و آله و سلم به كفّار امان دادند از ايشان به تعداد رؤوسشان جزيه و ماليات گرفتند مشروط به اين كه آيين يهودى و نصرانى و زرتشتى را علنا ترويج نكنند ولى فرزندان و اهل ذمّه در اين زمان هيچ ذمّه اى و امانى برايشان نيست . حديث ( 3 ) محمّد بن موسى بن متوكَّل رضى الله عنه از عبد الله بن جعفر حميرى ، از احمد بن محمّد بن عيسى ، از حسن بن محبوب ، از على بن رئاب ، از زراره ، از حضرت ابى عبد الله عليه السّلام ، حضرت فرمودند : رسول خدا صلَّى الله عليه و آله و سلم از اهل ذمّه ماليات را پذيرفتند مشروط به اين كه ربا نخورده و گوشت خوك تناول نكرده و با خواهران و دختران برادر و خواهر ازدواج نكنند و اگر كسى مبادرت به اين افعال نمود از امان خدا و رسولش خارج مىباشد و سپس فرمودند : و امروز براى ايشان هيچ امانى نيست . باب صد و پنجم سرّ نهى از درو كردن زراعت و چيدن خرما و پخش و پراكنده نمودن آنها در شب حديث ( 1 ) محمّد بن موسى بن متوكَّل رحمة الله عليه ، از عبد الله بن جعفر حميرى ، از