يك سال را هم داشته باشد آن را قبول كند زيرا زكات بابت خرجى از سالى تا سال ديگر مستحقّين به آنها داده مىشود . باب نود و هشتم سرّ اين كه به مؤمن از زكات سه هزار يا ده هزار داده ولى به فاجر قدر كمى مىدهند حديث ( 1 ) محمّد بن الحسن رحمة الله عليه از احمد بن ادريس و محمّد بن يحيى عطَّار جميعا از محمّد بن احمد بن يحيى ، از على بن محمّد از برخى اصحاب ، از بشر بن بشار ، وى مىگويد : محضر مبارك حضرت ابا الحسن عليه السّلام عرض كردم : چه مقدار و چه اندازه به مؤمن از زكات داده مىشود ؟ حضرت فرمودند : به مؤمن سه هزار داده مىشود سپس فرمودند : يا ده هزار و به فاجر قدرى داده مىشود زيرا مؤمن آن را صرف طاعت خداى عزّ و جل نموده ولى فاجر آن را در معصيت حق تعالى خرج مىكند . باب نود و نهم سرّ اين كه ميراث مملوكى كه از زكات خريده شده به اهل زكات تعلَّق دارد حديث ( 1 ) پدرم رحمة الله عليه از سعد بن عبد الله ، از هارون بن مسلم ، از ايّوب بن الحر برادر اديم بن الحرّ ، وى مىگويد محضر مبارك امام صادق عليه السّلام عرض كردم : مملوكى است كه به آنچه ما معتقديم ( اعتقاد به ولايت امير المؤمنين عليه السّلام و يازده فرزندش عليهم السّلام ) معتقد است حال او را از مال زكات مىخرم و آزادش مىكنم آيا جايز است ؟ امام فرمود : او را بخر و آزاد كن . عرض كردم : اگر آن مملوك مرد و مالى از خود بجا گذارد ، اين مال تعلَّق به چه كسى دارد ؟ حضرت فرمودند : ميراثش به مستحقّين زكات تعلَّق دارد زيرا مملوك مزبور را با سهم مستحقّين خريده‌اند ، پس اموالش مال مستحقين مىباشد . و در حديث ديگر به جاى « مملوك مزبور را با سهم مستحقّين خريده‌اند » ،