باب نود و يكم سرّ اين كه از هر هزار درهم بيست و پنج درهم بايد زكات داده شود حديث ( 1 ) پدرم رحمة الله عليه از محمّد بن يحيى عطَّار ، از محمّد بن احمد ، از ابراهيم بن محمّد ، از محمّد بن حفص « 1 » ، از صباح حذّاء « 2 » از قتم ، از حضرت ابى عبد الله عليه السّلام ، راوى مىگويد : محضر مبارك امام عليه السّلام عرض كردم : فدايت شوم بفرماييد چگونه و چرا از هر هزار درهم بيست و پنج درهم بايد به عنوان زكات داد نه كمتر و نه بيشتر ؟ حضرت فرمودند : خداوند متعال تمام خلائق را آفريد ، پس به صغير و كبير و غنىّ و فقير ايشان آگاه بود ، بارى از هر هزار انسانى بيست و پنج نفر آنها را مسكين قرار داد و اگر مىدانست كه اين مقدار براى ايشان واسع و كافى نيست البته سهمشان را مىافزود چه آنكه حق عزّ و جل خالق ايشان بوده و به آنها اعلم و آگاه تر از ديگران است . باب نود و دوم سرّ اين كه دادن زكات به كسى كه هفتصد درهم دارد حلال است و به كسى كه پنجاه درهم دارد حلال نيست حديث ( 1 ) پدرم رحمة الله عليه از سعد بن عبد الله ، از معاوية بن حكيم ، از على بن الحسن بن رباط « 3 » ، از علاء بن رزين « 4 » ، از محمّد بن مسلم يا غير او ، از حضرت ابى عبد الله عليه السّلام ، حضرت فرمودند : به كسى كه هفتصد درهم دارد و مالك آن مىباشد دادن زكات حلال است به شرطى كه شغل و حرفه اى نداشته باشد ، اين شخص زكات هفتصد درهم را اخراج كرده و با مقدارى از آن قوت و روزى عيالات خود را تهيه نموده و بقيّه آن را به مستحقّين مىدهد و بدين ترتيب آنچه دارد را صرف كرده و تهيدست مىشود لذا از زكات مىتوان به وى كمك نمود

--> « 1 » - محمّد بن حفص بن خارجه ، مرحوم ممقانى در رجال فرموده است كه وى مهمل است . « 2 » - صباح بن صبيح حذاء ، مرحوم علَّامه در خلاصه فرموده : وى ثقه و عين مىباشد . « 3 » - على بن الحسن بن رباط البجليّ ، مرحوم علَّامه در خلاصه فرموده : كنيه اش ابو الحسن و از اهل كوفه بوده ثقه و مورد اعتماد است وى از اصحاب حضرت رضا عليه السّلام مىباشد . « 4 » - علاء بن رزين القلاء به فرموده علَّامه ( ره ) در خلاصه وى ثقه و جليل القدر بوده و ابن بطه مىگويد : وى از صفوان بن يحيى بيشتر روايت نقل نموده است .