حضرت فرمودند : رسول خدا صلَّى الله عليه و آله و سلم فرمودند : آن كسى كه تنها و بدون اهل و مال مىباشد كسى است كه نماز عصر را ضايع نمايد . حلبى مىگويد : عرض كردم : تنها و بدون اهل و مال كيست ؟ حضرت فرمودند : كسى كه در بهشت برايش نه اهلى است و نه مال . محضر مباركش عرض شد : تضييع نماز عصر چيست ؟ فرمودند : مقصود آن است كه شخص نماز عصر را عمدا ترك كند تا آفتاب زرد شده و غائب شود . باب هفتاد و يكم سرّ رخصت در پوشيدن خز در نماز حديث ( 1 ) پدرم رحمة الله عليه از على بن ابراهيم ، از پدرش ، از صفوان بن يحيى ، از عبد الرحمن بن حجّاج نقل كرده كه وى گفت : مردى از حضرت ابو عبد الله عليه السّلام از پوست خز سؤال كرد و من هم حاضر بودم ؟ حضرت فرمودند : پوشيدن آن اشكالى ندارد . عبد الرحمن مىگويد : عرض كردم : فدايت شوم ، صيد اين حيوان شغل و حرفه من است ، اين حيوان سگ دريايى است كه از آب بيرون آورده مىشود ، پس چطور مىفرماييد در پوست آن مىتوان نماز خواند ؟ ! حضرت فرمودند : وقتى از آب بيرون مىآيد خارج آب آيا زندگى مىكند يا نه ؟ عرض كردم : خير . حضرت فرمودند : پس در پوستش اشكالى ندارد كه نماز بخوانند . حديث ( 2 ) پدرم رحمة الله عليه از محمّد بن يحيى و احمد بن ادريس جميعا از احمد بن محمّد بن عيسى و محمّد بن عيسى ، از ايّوب بن نوح روايت را به طور مرفوع نقل كرده كه حضرت ابو عبد الله عليه السّلام فرمودند : خواندن نماز در خز خالص اشكالى ندارد و امّا لباسى كه مخلوط باشد از خز و پوست خرگوش يا حيوان ديگرى كه مشابه آن باشد البته در آن لباس نماز مخوان . باب هفتاد و دوّم سرّ جواز خواندن نماز در جامه اى كه شراب يا چربى گوشت خوك به آن رسيده حديث ( 1 ) پدرم رحمة الله عليه از سعد بن عبد الله ، از محمّد بن الحسين و على بن اسماعيل