حديث ( 5 ) محمّد بن الحسن از محمّد بن الحسن الصفّار ، از معاوية بن حكيم « 1 » ، از عبد الله بن مغيره ، از ابن مسكان ، از ليث از حضرت ابى عبد الله عليه السّلام ، حضرت فرمودند : هر گاه خورشيد غروب مىكرد رسول خدا صلَّى الله عليه و آله و سلم هيچ عملى را بر نماز مغرب مقدّم نمىنمود بلكه هر كارى كه داشتند رها و به نماز مغرب مىايستادند . حديث ( 6 ) پدرم رحمة الله عليه و محمّد بن الحسن از محمّد بن يحيى عطَّار ، از محمّد بن احمد ، از احمد بن محمّد ، از على بن احمد ، از محمّد بن ابى حمزه از كسى كه ذكرش نموده ، از حضرت ابى عبد الله عليه السّلام ، حضرت فرمودند : كسى كه به منظور طلب فضيلت نماز مغرب را تأخير بياندازد ملعون است . محمّد بن على مؤلَّف اين كتاب مىگويد : اين اخبار را به دنبال خبرى كه در اوّل باب ذكر نمودم نقل كردم زيرا خبر اوّل به خاطر علَّتى كه در آن آمده ذكرش در اينجا مورد نياز بود ، البته اين خبر همچون اخبارى كه بعد از آن روايت نموده و مقصودم همانها بوده و مورد عمل و فتوايم مىباشند نيست . ناگفته نماند : نقل اخبار بعدى به دنبال خبر اوّل صرفا به خاطر اين است كه معلوم باشد مقصودم از ذكر اين اخبار چيست . باب شصت و يكم سرّ اين كه امير المؤمنين عليه السّلام در زمان حيات رسول خدا صلَّى الله عليه و آله نماز عصر را ترك كرده و نخواندند تا از آن حضرت فوت گرديد و سبب ترك آن پس از وفات رسول خدا صلَّى الله عليه و آله و سلم تا اين كه دو بار براى آن جناب ردّ شمس شد حديث ( 1 ) احمد بن حسن قطَّان از عبد الرحمن بن محمّد الحسينى از فرات بن ابراهيم كوفى از جعفر بن محمّد فزارى از محمّد بن الحسين از محمّد بن اسماعيل از احمد بن نوح و احمد بن هلال از محمّد بن ابى عمير ، از حنان ، وى مىگويد : محضر امام صادق عليه السّلام عرض كردم : با اين كه جمع بين نماز ظهر و عصر بر امير المؤمنين عليه السّلام واجب بود پس چه علَّتى داشت كه حضرت نماز عصر را

--> « 1 » - معاوية بن حكيم الدّهنى ثقة ، جليل و از اصحاب حضرت رضا عليه السّلام است ، كشّى فرموده كه وى فطحى بوده ولى در عين حال عالم و عادل بوده است .