در نتيجه وى كافر است ولى آنها كافر نمىباشند ! ! حجّت و برهان آن چيست ؟ و علَّتى كه آنها را از هم جدا مىكند چه مىباشد ؟ حضرت در جواب فرمودند : دليل و برهان آن است كه به طور كلَّى نفس را به هر چه وادار كنى كه انجام دهد بدون اين كه داعى و شهوت غالبى در بين باشد قطعا انجام اين فعل استخفاف به حكم الهى است ولى اگر منشأ انجام فعل شهوت غالب باشد نظير زنا و شرب خمر استخفاف محسوب نمىشود ، بنا بر اين وقتى نفس خود را وادار مىكنى به ترك نماز بدون اين كه شهوتى در بين باشد غير از استخفاف منشأ ديگرى براى اين ترك نيست و همين بيان فارق بين ترك نماز و فعل زنا و شرب خمر مىباشد . باب سى و هشتم سرّ اين كه حضرت ابو جعفر امام باقر عليه السّلام در نمازشان با اصحاب سوره حمد و چند آيه از سوره بقره را خواندند حديث ( 1 ) پدرم رحمة الله عليه از سعد بن عبد الله ، از محمّد بن وليد ، از محمّد بن فضل ، از سليمان بن ابى عبد الله نقل كرده كه وى گفت : با حضرت ابو جعفر امام باقر عليه السّلام نماز گزاردم ، آن جناب سوره فاتحة الكتاب و چند آيه از سوره بقره را خواندند ، پدرم آمد جهتش را از او استفسار كردم ؟ پدرم گفت : پسرم ، امام عليه السّلام اين عمل را به خاطر اين انجام دادند تا به شما آن را تعليم كرده باشند . حديث ( 2 ) پدرم رحمة الله عليه از على بن ابراهيم ، از پدرش ، از عمرو بن عثمان ، از محمّد بن عذافر ، از حضرت ابى عبد الله عليه السّلام ، راوى مىگويد : از امام عليه السّلام پرسيدم : اقتداء كردم به كسى كه در ركعت دوّمش بود و من قرائت حمد را خواندم به مجرّد تمام شدن او به ركوع رفت تكليف من چيست ؟ حضرت فرمودند : در ركعت ديگر نيز حمد را بخوان تا در هر دو ركعت قرائت حمد ( امّ الكتاب ) را خوانده باشى . باب سى و نهم سرّ اين كه مستحب است سجود را طولانى كنند حديث ( 1 ) محمّد بن الحسن از محمّد بن الحسن الصفّار ، از عبّاس بن معروف ، از سعدان بن