كفاره گناهانى است كه بين اين دو وضوء از او صادر شده و كسى كه نام خدا را هنگام وضوء نبرد جسدش به مقدارى كه آب به آن رسيده پاك مىشود . باب دويست و چهاردهم سرّ اين كه وضوءگيرنده وقتى فراموش كرد ذراع و سر را بشويد بايد وضوء را اعاده كند حديث ( 1 ) پدرم رحمة الله عليه از حسين بن محمّد بن عامر از معلى بن محمّد ، از حسن بن على الوشاء ، از حمّاد بن عثمان از حكم بن حكيم ، وى مىگويد : از حضرت ابا عبد الله عليه السّلام پرسيدم : مردى فراموش كرده در وضوء ذراع و سر خود را بشويد حكمش چيست ؟ حضرت فرمودند : بايد وضوء را اعاده كند زيرا در وضوء برخى از اعضاء تابع بعضى ديگر مىباشند به اين معنا اگر بعضى شسته نشوند عضو بعدى اصلا صحيح واقع نمىشود . حديث ( 2 ) پدرم رحمة الله عليه از سعد بن عبد الله ، از احمد بن محمّد ، از حسين بن سعيد از فضالة بن ايّوب از سماعه از ابو بصير ، از ابى عبد الله عليه السّلام نقل كرده كه حضرت فرمودند : هنگامى كه بعضى از وضوء خود را انجام دادى و در اثناء حاجتى برايت پيش آمد كه به آن پرداختى اگر وقتى خواستى دنباله وضوء را ادامه دهى اعضاء شسته شده خشك گرديده باشند وضوء را اعاده كن زيرا وضوء تبعيض نمىشود . باب دويست و پانزدهم علَّت پيدايش حيض در زنان حديث ( 1 ) پدرم رحمة الله عليه از سعد بن عبد الله ، از احمد بن محمّد بن عيسى ، از على بن حكم ، از ابى جميله ، از حضرت ابو جعفر عليه السّلام ، حضرت فرمودند : دختران پيامبران صلوات الله عليهم اجمعين حيض نمىبينند ، زيرا حيض عقوبت و مؤاخذه مىباشد و اوّلين زنى كه حيض ديد ساره مىباشد .