از صلب پدر جدا گردد و در جوف رحم مادر قرار گيرد و چون فرزند متولَّد گردد فرزند مشابهت به پدر و مادر دارد ، و اگر مرد در هنگامى كه نزديك زن آمد دل او جمع و ساكن و عروقش هادئه و مطمئنّ نبودند و بدن ايشان به غايت مضطرب باشد نطفه نيز مضطرب گردد پس در حالت اضطراب نطفهء او واقع بر بعض عروق گردد اگر أحيانا بر عرقى از عروق أعمام واقع گردد ، فرزند مشابه بأعمام خود باشد و اگر نطفه در هنگام انفصال واقع بر عرقى از عروق أخوال گردد فرزند مشابهت و مماثلت باخوال خود پيدا كند . سائل چون اين أجوبه شافيه از حضرت أبى محمّد الحسن بن علىّ عليه السّلام استماع نمود در ساعت فرمود كه : أشهد أن لا إله الَّا الله و أشهد أنّ محمّدا رسول الله و تا در آن مكان ساكن بود پيوسته زبان شهادت به كلمه طيّبه أشهد أن لا إله الَّا الله و كلمه شهادت أشهد أنّ محمّدا رسول الله جارى ميداشت . و بعد از بيان كلمه شهادتين اشاره به حضرت أمير المؤمنين ( ع ) نموده گفت : شهادت مىدهم بر آنكه وصىّ رسول الله و قايم بحجّت خدا و رسول مجتبى تو خواهى بود ، پس آنگاه اشارت بحسن بن على عليه السّلام نمود و گفت : گواهى مىدهم كه تو وصىّ پدر و قايم بحجّت بعد آن سرور خواهى بود ، و نيز شهادت مىدهم كه حسين بن على ( ع ) وصىّ پدر تو و قايم به حجّت اوست بعد از تو ، و شهادت مىدهم كه علىّ بن الحسين بن على ( ع ) وصىّ حسين عليه السّلام و قايم بحجّت اوست بعد ازو ، و شهادت مىدهم بر محمّد بن علىّ الباقر كه وصىّ پدر خود و قايم بحجّت اوست بعد از او . و شهادت مىدهم بر جعفر بن محمّد الصّادق كه وصىّ پدر خود و قايم