استخلاص ساير الناس از امم سيد ولد آدم يعنى امت نبى العرب و العجم از عبيد و اماء بلكه در فكر و ارشاد تمامى خلق الله تعالى است كه بچه نوع تمامى بنى نوع انسان را از وسوسه مكر شيطان و از حيله و فسوس مكر آن رئيس اهل طغيان آزاد و مطلق العنان و مستخلص از نوايب التهاب آتش نيران ساخته داخل فراديس جنان و مصاحب حور و غلمان گردانند ، و بواسطه همين اراده و قصد آن فقيه كامل بسيار بهتر از هزار عابد بلكه از هزار هزار عابدست « اللهم ارزقنا رتبة الكمال بمحمد النبى و الآل عليهم صلوات الملك المتعال » . و همچنين از حضرت الامام الهمام ابو محمد الحسن العسكرى عليه السّلام مروى و منقول است كه روزى امام البرايا ابى الحسن على بن موسى الرضا عليه السّلام از لسان معجز نشان بيان نمود كه در روز قيامت حسب الامر رب العزت به آن فقيه كه پيوسته در دار المشقه دنيا بعبادت و بندگى ايزد تبارك و تعالى در تمامى ساعات ليالى و ايام و همگى اوقات صبح و شام جميع اجسام و اندام و ساير جوارح خود را بالتمام بطاعت حضرت ملك العلام اشتغال دارد ملايك گرام به حكم لازم الاحترام به آن فقيه نيكو سرانجام ندا و اعلام نمايند كه : چون تو مرد نيك نام و بعبادت ما پيوسته مشغول بودى الحال خاطر از فضايح آثام و سوانح يوم القيام جمع نمودى و كفايت مئونت خود از روى فراست بردى و جد بسيار و جهد بيشمار بجاى آوردى به حكم حضرت واهب بىمنت بايد داخل جنت گردى . اينست حال عابد زاهد كه مطلب او همين رهائى نفس او بود و بس ، اما فقيه صاحب علم و عرفان كه پيوسته افاضه خير و احسان او بجميع افراد انسان بود و همت او مصروف بود به آن كه همگى و تمامى انسان را به قدر وسع و امكان از چنگ شياطين و تبعه مرده آن ظالم بىدين رهانيده بوسيله تعليم و تفهيم ساير آداب شرايع حضرت نبى الاكرم سبب