غياث الدين منصور دشتكي شيرازي

155

تحفة الفتى في تفسير سورة هل أتى

بارالها ! اى آنكه هستى را حيات بخشيدى واى آنكه أسير ودربند را صاحب اختياري ! بنده‌اى كه سر بر آستانت مىسايد وميهمان ناخواندهء خوان كرمت گشته است ، اميد آن دارد كه توبه‌اش بپذيرى . عفو وبخششت مقصود اوست ودرگذشتن از خطاهايش مطلوب أو . حال كه با دستى تهى روى به درگاهت آورده ، أو را از خوان گستردهء رحمتت دور مساز وبه سبب خطاها ولغزشها در شمار ستمكارانش قرار مده . از جانب خود رحمتي بدو عنايت كن وكار أو را به راه رستگارى ونجات انداز . آمين