غياث الدين منصور دشتكي شيرازي

152

تحفة الفتى في تفسير سورة هل أتى

همچون قوهء وهم وخيال وغيره . « الْعاجِلَةَ » همان زندگى دنيا وآرايشهاى آن ولذات حسى موجود است . منظور اين است كه ايشان چهرهء خويش را به‌سوى اين أمور مىگردانند واز قبلهء حقيقي رو برمىتابند وجانهايشان به سرانجام كار ، يعنى حتميت مرگ ، متوجه نيست وعذابي را كه به واسطهء اين روگردانى ، به ايشان وعده داده‌اند ، ناديده انگاشته‌اند . وآن‌روز سنگين وهولناك را وانهاده‌اند . سنگينى آن‌روز ، شدت وسختى آن است . مشرق بيست ويكم تفسير آيهء بيست وهشتم - قدرت لا يزال الهى آية : نَحْنُ خَلَقْناهُمْ وَشَدَدْنا أَسْرَهُمْ وَإِذا شِئْنا بَدَّلْنا أَمْثالَهُمْ تَبْدِيلًا « * » اين آية حكايت از آن دارد كه خداوند ، مبدأ أول همهء مخلوقات مىباشد وشدّ الأسر محكم ساختن رشتهء پيوند است . منظور اين است كه زمام أمور ايشان وكليهء حركاتشان در دست قدرت اوست . همو آغازگر ومصدر أمور است وهمه چيز متكى به أو وگره‌خوردهء به ريسمان علم اوست كه نظام كل موجودات ، از كلّى وجزئي است . وقتي أمور عالم چنين‌اند ، اگر بخواهيم از تبديل ودگرگونى آن ناتوان نيستيم . اين مطلب ما را متوجه اين مىسازد كه هر قدرتى كه به غير خدا تعلق داشته باشد در برابر قدرت أو فروپاشيده ودر مقايسه با عظمت أو ، ناپيداست . مشرق بيست وچهارم تفسير آيهء بيست ونهم - قلم تقدير آية : إِنَّ هذِهِ تَذْكِرَةٌ فَمَنْ شاءَ اتَّخَذَ إِلى رَبِّهِ سَبِيلًا اين آية بگونه‌اى شايسته يادآور همهء أنواع بشارتها وتهديدهاى پيشين وديگر مطالب اين سوره شده است . بدين سبب كه فرهيختگان از تأمل در آن بهره برند وحق‌پويان

--> ( * ) . ترجمهء آيتي : « ما آدميان را آفريديم ورشتهء پيوندشان را نيرومند گردانيم واگر بخواهيم به جاى آنها قومي همانندشان بياوريم . » - ترجمهء فولادوند : « ماييم كه آنها را آفريده وپيوند مفاصل آنها را استوار كرده‌ايم وچون بخواهيم [ آنان را ] به نظائرشان تبديل مىكنيم . »