بنت عبد الله بن محمد عليه السّلام را ذكر كرده‌اند . « 1 » بنابراين ممكن است در سلسله سند حاكم ، أم الحسن منسوب به جدش امام باقر عليه السّلام معرفى شده است . أحاديث : حاكم به اسناد خود از عيسى بن عبد الله ، وأو از پدرش ، از أم الحسن بنت أبى جعفر محمد بن علي « 2 » ، از جعفر بن محمد عليه السّلام روايت كند كه فرمود : « ماتت فاطمة رضى اللّه عنها وهي بنت إحدى وعشرين ، وولدت على رأس سنة إحدى وأربعين من مولد النّبى صلّى اللّه عليه واله » . « 3 » 27 . أم الحسن النخعيه أم الحسن نخعيه از راويان حديث أمير المؤمنين عليه السّلام است . سخنان بزرگان : علامه اردبيلى أو را از راويان حديث أمير المؤمنين عليه السّلام معرفى كرده وكلينى وشيخ طوسي روايتش را نقل كرده‌اند . « 4 » علامه مامقانى مىنويسد : « لم أقف فيها إلّا على رواية الكليني والشيخ ، من دون وصفها بالنّخعيّه ولم أتحقق حالها » : « 5 » نامش فقط از روايتي كه كلينى وشيخ طوسي نقل كرده‌اند ، به دست آمد ، والبتة نخعيّه را هم ذكر نكرده‌اند وشرح حالش براي ما درست معلوم نيست . از چه كسى روايت كرده است : أمير المؤمنين علي عليه السّلام . چه كسى از وى روايت كرده است : أبو زهرة . أحاديث : كلينى وشيخ طوسي از أحمد بن محمد از عثمان بن عيسى از أبو زهره از أم الحسن روايت كنند كه گفت : « مرّ بي أمير المؤمنين عليه السّلام فقال : أىّ شئ تصنعين يا امّ الحسن ؟ قلت : اغزل فقال : امّا إنّه احلّ الكسب ، أو من احلّ الكسب » : « 6 » أمير المؤمنين بر من گذشت وفرمود : أم الحسن چه درست مىكنى ( چه هنرى دارى ) ؟ گفتم : پشم مىريسم . حضرت فرمود : حلالترين كسبهاست .

--> ( 1 ) . رجال طوسي : 341 ؛ جامع الرواة : 2 ، 455 ؛ تنقيح المقال : 3 ، 71 من فصل النساء . ( 2 ) . أم الحسن بنت عبد الله بن محمد بن علي است ودر اينجا به جدش منسوب گشته است . يا عبارت ( عبد الله بن ) در متن جا افتاده است . با مقايسه با حديث قبل ملاحظه مىشود كه راوي يكى است . ( 3 ) . المستدرك على الصحيحين : 3 ، 163 . ( 4 ) . جامع الرواة : 2 ، 455 . ( 5 ) . تنقيح المقال : 3 ، 71 من فصل النساء . ( 6 ) . كافى : 5 ، 311 باب النوادر ؛ التهذيب : 6 ، 382 حديث 1127 باب المكاسب .