طبرانى 22 حديث كه برخى در مضمون مشتركند به اسناد خويش از أم سليم ( أم انس ) نقل كرده است . « 1 » بخارى ، مسلم ، أبو داود 59 ، ترمذى 60 ونسائي 61 نيز حديث أم سليم را در كتاب صحيح خود نقل كرده‌اند . « 2 » 15 . أم أيمن بركة دختر ثعلبة بن عمرو . . . ابن النعمان ، أهل حبشه ، معروف به أم أيمن ، كه به أو أم الظباء « 3 » هم گفته‌اند . وى كنيز عبد الله بن عبد المطلب وبه قولي كنيز آمنه مادر رسول خدا صلّى اللّه عليه واله بود كه أو را به رسول الله صلّى اللّه عليه واله بخشيد . پس از رحلت آمنه ، سرپرستى ( حضانت ) پيغمبر صلّى اللّه عليه واله با أم أيمن بود ورسول خدا صلّى اللّه عليه واله مىفرمود : « امّ أيمن امّى بعد أمي » : وپس از ازدواج با خديجة عليها السّلام أو را آزاد كرد . عبيد خزرجى بركه را به عقد خود درآورد وپسرشان أيمن به دنيا آمد ومادرش به أم أيمن مكنّى شد . پس از عبيد ، با زيد بن حارثة ازدواج كرد وأسامة بن زيد را به دنيا آورد . محدّثان از فريقين نقل كرده‌اند كه چون فاطمه عليها السّلام جهان را وداع گفت ، أم أيمن نتوانست جاى خالى آن حضرت را ببيند ؛ بنابراين از مدينه بيرون رفت ( درحالىكه روزه بود ) ودر آن هواي گرم عطش بر أو مستولى شد ، آنگاه نگاهى به آسمان كرد وگفت : خداوندا مرا تشنه مىخواهى ، با اينكه خادمه دختر پيغمبر تو هستم ؟ در اين هنگام دلوى از آسمان نازل شد وأم أيمن سيراب گرديد . « 4 » أم أيمن در 85 سالگى - در أول خلافت عثمان ، سال 24 هجرى - روحش به شاخسار جنان پرواز كرد . « 5 » فضايل : أم أيمن مولاة وحاضن رسول الله صلّى اللّه عليه واله ، أهل حبشه است كه در أوايل دعوت پيامبر صلّى اللّه عليه واله اسلام آورد وأول به حبشه وسپس به مدينه مهاجرت نمود وبا رسول خدا صلّى اللّه عليه واله بيعت كرد « 6 » . ودر هر شدت ومحنتى همراه ايشان بود . ابن سعد قريب سيزده خبر درباره أو نقل كرده است ؛ از جمله مىنويسد : أم أيمن در غزوه أحد شركت داشت وبه لشكريان آب مىداد وزخميها را مداوا مىكرد ودر غزوه خيبر نيز با رسول خدا

--> ( 1 ) . المعجم الكبير : 25 ، 120 - 129 . ( 2 ) . تهذيب التهذيب : 12 / 471 . ( 3 ) . الضباء نام صحرايى در تهامه است . ( 4 ) . الطبقات الكبرى : 8 ، 224 . ( 5 ) . رياحين الشريعة : 2 ، 326 - 333 ؛ الطبقات الكبرى : 8 ، 226 . ( 6 ) . أسد الغابة : 5 ، 408 .