در بيان قدح ومدح بر راوىها ، علاوة بر كتاب‌هاى پنجگانه‌اى كه در حل الإشكال بيان شد ، از كتاب‌هاى رجالي ديگرى مانند رجال البرقي ومعالم العلماء استفاده شده است . مقدمهء محقّق در بيان زندگىنامهء سيّد أحمد بن طاووس وحسن بن زين الدين عاملي وروش تحقيق در كتاب آمده است . محقّق در تعليقه‌هاى خود بر كتاب ، مطالب ذيل را متعرّض شده است : ذكر مصادر به همراه متن شرح حال‌ها وضبط أسامي ، همراه با اشاره به تحريف‌هايى كه واقع شده‌اند ؛ ذكر أحوال رجال در طريق وسندهاى روايت‌هايى كه سيّد بن طاووس يا شيخ حسن بن زين الدين در صحّت آنها طعن ويا شكّى وارد كرده‌اند ؛ همچنين ، أسامي اشخاصى را كه بر آنها طعن وارد شده وبر أسامي آنها تصريح نشده است ، با ذكر شرح حال مختصر وبيان قدح يا مدحي كه در مورد آنها وارد شده ، آورده وألفاظ مشكل در كتاب را شرح داده است . محقّق كتاب به اختلاف نسخ با اضافه كردن عبارات در داخل متن كتاب وقرار دادن آنها در داخل پرانتز ، اشاره كرده است ودر مواردى كه مؤلّف ، طريقي را ضعيف شمرده ، علّت آن را بيان مىنمايد . شايان ذكر است كه در چاپ ديگر با تحقيق سيّد محمّد حسن ترحينى ، تنها به تحقيق متن كتاب ومصدريابى اكتفا شده است . محقّق تهرانى در الذريعة ( ج 10 ، ص 110 ) ، اين كتاب را با عنوان رجال الشيخ حسن بن زين الدين فهرست نموده است . 174 . منتقى الجمان ، تصحيح وتعليق : على أكبر غفّارى . قم : مؤسسة النشر الإسلامي ( التابعة ) لجماعة المدرسين ، 1362 ش ، 3 ج ، اوّل / جاويد ، 2 ج . مقدّمه كتاب ، دربردارنده شرح خصوصيات‌كتاب وبيان انگيزهء مؤلّف در تأليف آن است . مؤلّف در مقدّمه ، دوازده فايده در درايه ورجال بيان كرده است كه فهرست اين فوايد دوازده گانه عبارت‌اند از : معناى اقسام چهارگانهء حديث ؛ تذكيه وعدم تذكيه راوي به شهادت يك عادل ؛ روش‌هاى اسناد كتب أربعة ؛ مشايخ اجازهء مؤلّف ؛ اسناد مشيخهء شيخ طوسي در تهذيب الأحكام ؛ تمييز مشتركات ؛