[ 239 ] وَاسَاكَ مَنْ تَغَافَلَ عَنْكَ . مواسا كرد با تو آن خردمند * كه گشت از ذات تو آسوده خرسند [ 240 ] وَالَاكَ مَنْ لَمْ يُعَادِكَ « 1 » . بناى دوستى با هر كه دشمن * نباشد هست محكم بشنو از من [ 241 ] وَيْلٌ لِلْحَسُودِ مِنْ حَسَدِهِ « 2 » . حسودان از حسد در ويل زارند * حسودان از صفا بويى ندارند [ 242 ] وَلِيُّ الطِّفْلِ مَرْزُوقٌ . ولىّ طفل روزىمند باشد * به داده در جهان خرسند باشد [ 243 ] وَيْلٌ لِمَنْ وَتَرَ الأحْرَارَ . به ويل آن كس حقيقت شد سزاوار * كه باشد دشمن ابرار وأحرار [ أحاديث مبدوّ به « لا » ] لاملف . . . ( ؟ ) . . [ 244 ] لا دينَ لِمَنْ لا مُرُوَّةَ له . نباشد مرد بي دين را مروت * چنين گويد على گنج فتوت [ 245 ] لا فَقْرَ لِلْعَاقِلِ . نباشد مرد عاقل هيچ درويش * وگر مالش نباشد بيش از بيش

--> ( 1 ) . مى ، يعادلك ، وفي هامشه : يغادرك - يعادلك . ( 2 ) . مر ، هامش مى : « لحسده » ، هامش مر : من حسده .