[ 226 ] هَيْهَاتَ مِنْ نَصِيحَةِ الْعَدُوِّ . اگر خواهى تو پند بس گزينى * عجب كز پند دشمن خير بيني [ 227 ] هَمُّ السَّعِيدِ آخِرَتُهُ ، وَهَمُّ الشَّقِيِّ دُنْيَاهُ . غم هر نيك بخت از بهر عقباست * ولى بدبخت را اندوه دنياست [ 228 ] هَلَاكُ الْمَرْءِ فِي الْعُجْبِ . هلاك مرد ، عجب وخويش بيني است * به ترك عجب گفتن راه ديني است [ 229 ] هَرْبُكَ مِنْ نَفْسِكَ أهَمُّ « 1 » مِنْ هَرْبِكَ مِنَ الأسَدِ . گريز از شومى نفست مهمتر * كه از شير عرين در گوشهء برّ [ 230 ] هسم « 2 » الثَّرِيد غَيْرُ آكِلِهِ « 3 » . بسى ديدم ثريدى را كه كردند * نخوردند وبه جا هشتند ورفتند [ 231 ] هَلَكَ الْحَرِيصُ وَهُوَ لَايَعْلَمُ . فنا گردد حريص وخود نداند * حريصان را كسى مردم نخواند [ 232 ] هِمَّةُ المَرْءِ قيمَتُهُ . بود هر مرد را قيمت به همت * به همت مىتوان دانست قيمت

--> ( 1 ) . آ ، مى ، جل ، مر : أنفع . ( 2 ) . مى : « هشم » جل : « هاشم » ، هامش آ : هاشم - هشيم . ( 3 ) . مى ، : آكله ، هامش جل « هشم الثريد أكله ! ( لا يوجد في مر ) .