[ 143 ] طَالَ حُزْنُ مَنْ قَصُرَ « 1 » رَجاؤُهُ . بود نوميد را اندُه فراوان * غم ودردش ندارد هيچ درمان [ 144 ] طَاعَةُ العَدُوِّ هَلاكٌ « 2 » . كسى كو مىبرد فرمان دشمن * بود أو باغض جان قاصد تن [ 145 ] طَاعَةُ اللَّهِ غَنِيمَةٌ . غنيمت باشد اى مرد خردمند * كه باشى طايع امر خداوند [ 146 ] طُوبى لِمَنْ لا أهْلَ لَهُ . خنك آن را كه جانش نيست در بند * نه زن دارد به دنيا ونه فرزند حرف الظاء [ 147 ] ظُلْمُ الْمَرْءِ يَصرَعُه . كسى كاندر زمانه ظلم كرده است * فلك زودش بيندازد سر ودست [ 148 ] ظُلْمُ الْمُلُوكِ أسهَلُ « 3 » مِنْ دَلَالِ « 4 » الرَّعِيَّةِ . ستم از ظالم آسان‌تر كه بيني * رعيّت را دلال وخويش بيني

--> ( 1 ) . آ : طال . ( 2 ) . مى : « الهلاك » ، هامش مر : هلاك . ( 3 ) . آ ، مى ، جل ، مر : أولى . ( 4 ) . آ : « خذلان » ، وفي هامشه : « دلال - دلالة » ، مر : ذلال .