[ 5 ] أدِّبْ عِيَالَكَ تَنْفَعْهُم . عيالت را أدب آموز دايم * بود سودى در آن پيوسته لازم [ 6 ] أحْسِنْ إلى المُسِيءِ تَسُدْهُ « 1 » . نكويى كن تو با بدكار مكّار * كه گردى مهتر أو آخر كار [ 7 ] أدَاءُ الدَّيْنِ مِنَ الدِّينِ . اداى دَيْن ، گويد هست از دين * ولىّ ، اين حكم را كرده است تعيين [ 8 ] إخْفَاءُ الشَّدَائدِ « 2 » مِنَ الْمُرُوَّةِ . شد اخفاى شدايد از مروّت * به قول صدق سلطان فتوّت [ 9 ] إخْوانُ « 3 » الزَّمَانِ جَوَاسِيسُ العُيُوب . « 4 » گروهى كاندر اين عهد وزمان‌اند * همه جاسوس عيب ديگران‌اند [ 10 ] اسْتِرَاحَةُ النَّفْسِ « 5 » فِي اليَأسِ . يقين بشنو كه گفته بوده باشد * كه نفس نااميد آسوده باشد

--> ( 1 ) . مر : تسدّه . ( 2 ) هوامش آ ، مر : الشدة . ( 3 ) . آ ، مى ، جل : هذا . ( 4 ) . هامش جل : عيون . ( 5 ) . مر : الناس .