كفعمى در علوم رايج عصر خود مرتبهء والايى داشته ودر كتاب‌هاى شرح حال ، وى را با عناوينى چون : فاضل ، أديب ، فقيه ، شاعر ، زاهد [ و ] عارف ياد نموده‌اند . تبحر ويژهء كفعمى در دعاشناسى است وآثار وى در دعا بعد از آثار شيخ طوسي وابن طاووس ، از مصادر مورد اعتماد واستناد عالمان شيعي است . به همين جهت حواشي أو بر صحيفة بر آثار مشابه امتياز دارد . آثار كفعمى كفعمى آثار زيادى از خود برجاى گذاشته كه در كتاب‌ها در ذيل شرح حال وى ذكر گرديده است . در اين جا نام آثار وى در دعا ذكر مىگردد : 1 . البلد الأمين والدرع الحصين : كفعمى اين كتاب را در سال 868 ق به اتمام رسانيد . اين كتاب بارها به چاپ رسيده وبه دست محمد باقر زواره‌اى أصفهاني ومحمد حسين بن شاه محمد به فارسي ترجمه شده است . « 1 » . 2 . جنة الأمان الواقية وجنة الإيمان الباقية معروف به مصباح كغعمى « 2 » ؛ اين كتاب در سال 895 ق تأليف شده وبارها به چاپ رسيده است . « 3 » مصباح كفعمى توسط سيد علي بن محمد بن أسد اللَّه امامي به فارسي ترجمه شده است . « 4 » ترجمهء ديگر اين كتاب به نام راحة الأرواح في ترجمة المصباح اثر مير محمد حسين خان بن محمد علي بن حسين بن نور الدين موسوى

--> ( 1 ) . كشف الحجب والأستار ، ص 87 ؛ مرآة الكتب ، ص 118 ؛ الذريعة ، ج 4 ، ص 84 . ( 2 ) . كشف الحجب والأستار ، ص 159 ؛ مرآة الكتب ، ص 118 ؛ إيضاح المكنون ، ج 1 ، ص 369 . ( 3 ) . مشخصات برخى چاپ‌هاى آن چنين است : بمبئي ، 1312 ق ، وزيري ، 392 ص ؛ تهران ، 1321 ق ، رحلي ، 774 ص ؛ تهران ، 1326 ق ، وزيري ، 400 ص ؛ تهران ، 1349 ق ، رحلي ، 774 ص ؛ بيروت ، مكتبة الولاء ، تحقيق محمود محمد قيسى عاملي كه با حواشي مؤلف به چاپ رسيده است . ( 4 ) . الذريعة ، ج 4 ، ص 136 .