مثل خواهش خلايق را . وَإِذَا قَالَ : « أَسْأَلُكَ يَا اللَّهُ أَنْ لَاتُشَوِّهَ خَلْقِي بِالنَّارِ » ، قَالَ الْجَبَّارُ : اسْتَعْتَقَنِي عَبْدِي مِنَ النَّارِ ، اشْهَدُوا مَلائِكَتِي أَنِّي قَدْ أَعْتَقْتُهُ مِنَ النَّارِ وَأَعْتَقْتُ أَبَوَيْهِ وَإِخْوَتَهُ وَأَهْلَهُ وَوَلَدَهُ وَجِيرَانَهُ ، وَشَفَّعتُهُ فِي أَلْفِ رَجُلٍ مِمَّنْ وَجَبَتْ لَهُمُ النَّارُ ، وَأَجِرْتُهُ مِنَ النَّارِ : وچون بگويد : « أَسْأَلُكَ يَا اللَّهُ أَنْ لَاتُشَوِّهَ خَلْقِي بِالنَّارِ » ، بگويد خداى جبّار « 1 » جلّ شأنه : « 2 » طلب آزادى از آتش دوزخ كرد از من بندهء من ؛ گواه باشيد اى فرشتگان من ! به تحقيق آزاد كردم من أو را از دوزخ ، وآزاد كردم پدر ومادر أو را وبرادران أو را وأهل أو را وفرزندان أو را وهمسايگان أو را ، وقبول شفاعت أو كردم در هزار كس از آن كساني كه واجب شده باشد مر ايشان را عذاب دوزخ ، وزنهار دادم أو را از آتش دوزخ . فَعَلِّمْهُنَّ يَا مُحَمَّدُ الْمُتَّقِينَ ، وَلَا تُعَلِّمْهُنَّ الْمُنَافِقِينَ ؛ فَإِنَّهَا دَعْوَةٌ مُسْتَجَابَةٌ لِقَائِلِيهِنَّ « 3 » إِنْ شَاءَ اللَّهُ ، وَهُوَ دُعَاءُ أَهْلِ الْبَيْتِ الْمَعْمُورِ حَوْلَهُ إِذَا كَانُوا يَطُوفُونَ بِهِ : پس تعليم كن اين كلمات را - اى محمّد - به متّقيان ، وتعليم مكن آنها را به منافقان ؛ پس به تحقيق كه اين كلمات دعوتي است قبول كرده شده از براي گويندهء آن « 4 » اگر خواهد خداى سبحانه ؛ وآن دعاى أهل بيت معمور است در دور آن چون طواف كنند به آن . و « بيت معمور » خانه‌اى است در آسمان چهارم ، در برابر كعبهء مشرّفه ، كه فرشتگان در آن به عبادت حق « 5 » تعالى قيام مىنمايند ، وأقوال ديگر نيز در آن نقل شده . سبحان اللَّه ! اين چه فضل عيان « 6 » ولطف نهان است كه گاه به گشودن لبى چندين هزار باب از خزاين « 7 » رحمت واسعه گشايش يابد ، وگاه به فرود آوردن سرى ، افسرهاى سعادت وكامكارى جاودانى از بارگاه مرحمت عليا كرامت شود ، وگاه به

--> ( 1 ) . « ب » : خداى تعالى . ( 2 ) . « ب » : + / كه . ( 3 ) . البحار : لقائلهنّ . ( 4 ) . « ب » : آنها . ( 5 ) . « ب » : + / سبحانه . ( 6 ) . « ب » : - عيان . ( 7 ) . « ب » : - « از خزائن » .