است تو را خداى تعالى به آن . آن حضرت فرمود : كدام است آن كلمات ، اى « 1 » جبرئيل ؟ گفت : بگو : يَا مَنْ أَظْهَرَ الْجَمِيلَ ، وَسَتَرَ الْقَبِيحَ اى آن كه آشكار ساخت به لطف نهان ، كار نيكوى نيكوكاران را وپنهان داشت به حسن امتنان ، كردار زشت زشت‌كرداران را ! تا راه‌يافتگان وادى طاعت اميدوار گشته ، در عبوديّت وبندگى افزايند ، وسرگشتگان بوادي معصيت شرمسار گرديده ، از در خجالت وشرمندگى در آيند . فصٌّ از حضرت امام مهتدين وپيشواى امناى حقّ وعلماى دين ، بحر موّاج معارف وحقايق ، جعفر بن محمّد الصادق - عليهما « 2 » من الصلوات أزكاها ، ومن التسليمات أشرفها وأسناها - در تأويل اين دو فقرهء دعا روايت شده كه آن حضرت فرمود « 3 » كه : هر مؤمني را مثالي در عرش هست كه هر گاه مشغول مىشود آن مؤمن به عبادتي ، آن « 4 » نيز به مثل آن عبادت قيام مىنمايد وچون ملائكة ، آن مثال را در آن حال مىبينند طلب رحمت وآمرزش به جهت آن مؤمن مىكنند ، وچون مشغول مىشود به معصيتي ، حق - سبحانه وتعالى - پرده‌اى بر آن مثال مىاندازد تا « 5 » ملائكة بر آن معصيت مطّلع نگردند ، بعد از آن فرمود : اين است تأويل « يَا مَنْ أَظْهَرَ الْجَمِيلَ ، وَسَتَرَ الْقَبِيحَ » . « 6 » زهى فضل عيان كه قوافل أنفاس ، در نخستين مرحله از مراحل وادى اظهار شكرش حاير ، وزهى لطف نهان كه منطقهء گفتار از احاطهء اوّلين درجه از درجات

--> ( 1 ) . « ب » : - اى . ( 2 ) . « ب » : عليه . ( 3 ) . « ب » : فرموده . ( 4 ) . « ب » : + / مثال . ( 5 ) . « ب » : + / آن . ( 6 ) . الدعوات ، ص 60 ؛ بحار الأنوار ، ج 54 ، ص 354 ؛ وج 58 ، ص 53 ؛ وج 6 ، ص 7 ؛ وج 92 ، ص 164 .