باب ما أوّله الطاء طحي : پهن نمودن . قوله تعالى : « طَحاها » « 1 » مسطح نموده است . طرد : واطّراد به معنى شيوع وشمول وتابع ( ؟ ) مطردة المتابعة . طريد : رانده شده ، واطّرد الشيء أي تبع بعضه بعضاً « 2 » . طفيف : اندك . مطفِّف : كم فروش . طفئ : خاموش شدن « 3 » . طلب : - به كسر لام وفتح طاء - به معنى حاجت ، گاهى به معنى برآمدن حاجت است ، أو از اضداد است . در دعاى مكارم : فأطلِبني بقدرتك ما أطلب « 4 » به معنى برآمدن حاجت است ، يعنى أعانت نماى وجاى آور به قدرت تو چيزى را كه من حاجت دارم ، أطلِبني أي اسعفني بطلبتي . [ طلل ] : طلّ زمين : تر شدن ونمناك شدن آن . طمث : حائض شدن زن . طود : طايفه وفرقه وكوه بزرگ . طور : مأخوذ است از طور الدار وأو آن چيزى كه كشيده شده است با دار ، به عبارت أخرى طور فناء دار را گويند ، ودر دعاى عرفه : ولا تعدّى طوري في حدودك « 5 » به اين معنا است يعنى تجاوز نموده‌ام از حد خود ؛ به عبارت فارسي : پايم از گليم خود بلند نموده‌ام . طاعة : طاعت أو هر فعلى است كه از مكلف صادر شود ، آمر ارادهء أو نموده است وفاعل هم بداند كه اين فعل بر طبق ارادهء أو است ، أو أطاعت است « 6 » .

--> ( 1 ) . سورهء شمس ، آيهء 6 . ( 2 ) . أعددت فيها من . . . إلا نهاراً المطردة بأنواع الأشربة ( الصحيفة السجادية : دعاى بيست وهفتم ) . ( 3 ) . وألبسني زينة المتقين في . . . إطفاء النائرة ( الصحيفة السجادية : دعاى بيستم ) . ( 4 ) . الصحيفة السجادية : دعاى بيستم . ( 5 ) . الصحيفة السجادية : دعاى شصت وهفتم . ( 6 ) . صلى على آدم وآدم . . . المتوسل بعد المعصية بالطاعة إلى عفوك ( الصحيفة السجادية : مقدمه ) .