صداء : صدء الحديد : وسخه مهموز است « 1 » ، صدأ يصدأ صدءاً گاهى أو را استعاره آورند واز أو اراده نمايند ظلم وجور كه لاحق شوند . در دعاى عرفه مراد از أو ظلم وجور است نه وسخ وجرم . تصدية : كف به هم زدن كه آوازى از أو ظاهر شود ومنه قوله تعالى : « إِلَّا مُكاءً وَتَصْدِيَةً » « 2 » . « 3 » صدف : اعراض نمودن ومنه قوله تعالى : « وَصَدَفَ عَنْها » « 4 » أي أعرض ، وبه معنى جبل هم آمده است ومنه : « ساوى بَيْنَ الصَّدَفَيْنِ » « 5 » أي ما بين دو كوه « 6 » . صرخ : صرخة : فرياد نمودن ودادرسى نمودن ، صارخ : فرياد كننده ، يا صريخ المستصرخين : يا مغيث المستغيثين « 7 » . « 8 » صرم : قطع نمودن ، تصرَّمت : انقطعت ، صرمة : قطعة از نخل وسحاب . صفايا : صفايا جمع صفيّ ، صفيّ وصفيّة : آن چيزى است كه اختيار نمايد أو را رئيس قوم . اصطفيته : اخترته « 9 » . صلق : صوت شديد ، از اين قبيل است در روايت : ليس منا من صلق « 10 » يعنى رفع صوت خود نمايد در مصائب . در صحيفة در دعاى بعد از فراغ از نماز شب الصالقة بأنيابها « 11 » به اين معنى است يعنى صداى وآواز دهنده‌اند به دندان‌هاى خود . صلع « 12 » : پيشانى پهن وموى پيشانى سر نباشد .

--> ( 1 ) . الصحاح اللغة ، ج 1 ، ص 59 . ( 2 ) . واجل به صداء الجور عن طريقتك ( الصحيفة السجادية : دعاى چهل وهفتم ) . ( 3 ) . سورهء انفال ، آيهء 35 . ( 4 ) . سورهء انعام ، آيهء 157 . ( 5 ) . سورهء كهف ، آيهء 96 . ( 6 ) . أعوذ بك من نار . . . توعدت بها من صدف عن رضاك ( الصحيفة السجادية : دعاى سى ودوم ) . ( 7 ) . بحار الأنوار ، ج 88 ، ص 73 . ( 8 ) . ارحم دعاء المستصرخين ( الصحيفة السجادية : مقدمه ) . ( 9 ) . جعلت من صفايا تلك الوظائف ( الصحيفة السجادية : دعاى چهل وپنجم ) . ( 10 ) . غريب الحديث ابن سلام ، ج 1 ، ص 97 ؛ المجموع ، ج 19 ، ص 286 ؛ الفائق في غريب الحديث ، ج 2 ، ص 256 ؛ بحار الأنوار ، ج 79 ، ص 286 . ( 11 ) . الصحيفة السجادية : دعاى بيست ودوم . ( 12 ) . در نسخه به نادرست ، « صلغ » آمده است .