بر ربيعة الرأى و ربيعه خواند بر عكرمه و عكرمة خواند بر ابن عباس شاگرد على عليه السّلام . دوست و دشمن خاص و عام قول نبى اكرم را كه به على فرمود : تو به من همان نسبت را دارى كه هارون بموسى داشت جز اينكه پس از من پيامبرى نيست اين گفته مينمايد هر فضيلتى كه براى رسول خدا بود همان فضيلت براى على پا برجاست و ثابت است جز مقام و مرتبه نبوت كه اختصاص به پيغمبر داشت و بس تمام اين سخنان دلالت بر امامت آن سرور دارد بدليل گفته ى خداى تعالى كه فرموده : * ( قُلْ هَلْ يَسْتَوِي الَّذِينَ يَعْلَمُونَ وَالَّذِينَ لا يَعْلَمُونَ إِنَّما يَتَذَكَّرُ أُولُوا الأَلْبابِ ) * ( 1 ) و امّا از نظر عفت او آيه بزرگ عفت مىباشد و صاحب مقامى بزرگ است مطالعه ى قسمتى از كتاب نهج البلاغه براى آشنائى به حال آن حضرت كافى است در آنجا نامه ايست كه بعثمان بن حنيف انصارى نماينده اش در بصره نوشته آنگاه كه خبر به آن حضرت رسيد كه گروهى از اهل بصره او را بمهمانى دعوت كرده‌اند . قسمتى از آن نامه اين است كه فرمود : اى پسر حنيف نگاه كن بغذائى كه از اين غذا ميخورى آنچه را كه از آن غذا شبهه ناك است از دهنت بيرون انداز و آنچه را كه يقين به پاكى و حلالى آن دارى از آن بخور آگاه باش كه همانا براى هر پيروى زمامداريست كه از او پيروى مىكند و از نور دانش آن زمامدار روشن مىشود . آگاه باش كه پيشواى شما از دنياى خود به دو جامه ى كهنه و از

--> ( 1 ) زمر آيه ى 9 بگو آيا آنان كه دانايند با كسانى كه نادانند يكسانند همانا يادآورى ميكنند خردمندان .