خواب برايش ميگفت و در بيدارى با وى سخن ميگفت و او را روى سينه اش مىنشاند . ميفرمود : اين برادر و دوست و يار و برگزيده و جانشين و پشتبان و نماينده ى من است او همسر دختر من و امين كارهاى من است رسول خدا على را بر دوش مىگرفت و بر فراز كوه‌هاى مكه و پستىها و بلنديها او را گردش ميداد . بدان كه اينها فضيلتهاى پيش از تولد على عليه السّلام بود ، امّا فضيلتهاى بعد از ولادت آن سرور تا روز درگذشت و بدرود حياتش شماره ى آنها ممكن نيست زيرا كه فضائلش بىپايانست ولى ما ناچاريم كه پارهء از آن فضائل را ياد آورى كنيم و براى اثبات آن فضائل ميگوئيم در پيشگاه دانشمندان مسلم شده كه ريشه ى تمام فضيلتها چهار چيز است : علم است ، عفت است ، شجاعت است و دادگرى و عدالت و حضرت امير مؤمنان كه درود خداى بر او باد در اين چهار صفت پسنديده به آخرين پايه آنها رسيده . امّا از نظر دانش به جائى رسيده كه نبى اكرم صلَّى الله عليه و إله در باره اش فرموده من شهر دانشم و على در آن شهر است و نيز فرموده كه حكمت ده بخش است نه قسم آن بعلى بخشيده شده يك بخش به ساير مردم و نيز رسول اكرم صلَّى الله عليه و إله فرمود : بهترين حكمكنندگان شما على است ولى قضاوت بايد با علم و دانش باشد ، على عليه السّلام در باره ى خودش فرموده : اگر پرده از پيش چشم من برداشته شود بر يقينم افزوده نخواهد شد . و نيز فرمود كه من در دانشى پنهان شده و فرو رفته‌ام اگر شما در آن دانش فرو رويد همانا لرزان شويد مانند لرزيدن ريسمان در