أكرم صلّى اللّه عليه وآله وسلّم تا ابد سبب سعادت خود انسانهاست ونتيجه‌اش همان « فضل كبير » است كه به خود محبانش برمىگردد . اين مسئلهء ولايت ورهبرى ائمهء معصومين عليهم السّلام آن قدر در پيشگاه خداوند مهم واساسى است كه در ادامهء آية مىفرمايد : « وَمَنْ يَقْتَرِفْ حَسَنَةً نَزِدْ لَهُ فِيها حُسْناً » ( علاوة بر اينكه بهشت برين وفضل كبير به محبان أهل ولايت مژده مىدهد در ادامه مىافزايد ) هركس اين عمل نيك ( پذيرش ولايت ) را انجام دهد . ما هم چندين برابر به اين عمل نيك أو پاداش وحسناتي از خود مىافزاييم ، به آن اندازه كه به فضل كبير برسد . بازهم به اين پاداشها اكتفا نكرده وآخر مىفرمايد : إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ شَكُورٌ . بدانيد كه خداوند آمرزنده وشكرگزارست . در اينكه خداوند غفور وشكور است اين را مىرساند كه هركس اين عمل نيك وپسنديده ( محبت وولايت فوق الذكر ) را انجام دهد ، علاوة بر روضات وجنات وفضل كبير : خداوند را خشنود كرده وخداوند هم تمام گناهان أو را بخشيده واز اين عمل پسنديده أو تشكر مىنمايد ( دقت وتوجه فرماييد ) عوض اينكه در اين مورد ما از خدا تشكر كنيم كه ما را به اين راه ( فضل كبير ) هدايت فرموده ودر خط حسينى ورهبرى قرارمان داده ولى أو به ما مىگويد : ( اى بندهء من ) من از تو تشكر مىكنم كه فرمان مرا گوش داده وولايت اولياى مرا قبول كرده ودر اين خط قدم برداشته انجام وظيفة مىكنى . لازم به توضيح است كه اين گفتار تنها گفتار پيامبر صلّى اللّه عليه وآله وسلّم نيست كه از مردم خواسته باشد تا ولايت ومحبت ذوى القرباى أو را در دل داشته باشند ، بلكه اين يك وحى وامر الهى است كه به پيامبر أكرم صلّى اللّه عليه وآله وسلّم دستور مىدهد وأو را مكلّف مىسازد تا اين مسئلهء مهم را به مردم ابلاغ كند . چون كلمهء « قل » يك صيغه امر است ، يعنى اى رسول من به مردم « بگو » واين مهم را به مردم ابلاغ كن وچون اين آية عموميّت دارد وكليه طالبين مىتوانند از آن بهره‌مند شوند لذا تمام ملل جهان را در برمىگيرد . يعنى از روز