توضيح وشرح ترجمه : اللَّهُ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ . هيچ معبودى جز خداوندى كه هميشه زنده وحىّ وقائم وقيوم وخالق ومدبّر وگردانندهء تمام هستى است . جز أو اله ديگرى وجود ندارد . ( توضيح تفسير اين آية بيش از چند كتاب مىشود اگر علماى ، بزرگ بخواهند بنويسند ) . لا تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَلا نَوْمٌ . هرگز سستى وغفلت وخواب سبك وسنگين أو را فرا نمىگيرد ، تا از تدبير جهان هستى غافل شود . كسى دچار خواب گرفتگى وضعف وغفلت مىگردد ، كه داراى جسم باشد واحساس خستگى كند وخداوند از اين صفات مبرّاست . لَهُ ما فِي السَّماواتِ وَما فِي الْأَرْضِ . چون قيوميت به أمور عالم بدون مالكيت آسمانها وزمين وآنچه در آنهاست ممكن نيست ، ازاين‌رو هر آنچه كه در فضاى لا يتناهى از اجرام آسمانها وهر آنچه در روى زمين است ، أعم از جماد ومايع وجاندار وبىجان وتدبير نظام عالم هستى همه از آن خداوند است . در اينجا نيز مالكيت مطلقه خداوند بر تمام عالم هستى به وضوح محرز وبه هر چه كه كرات وذرات در تمام كهكشانهاى بىشمار ونظام آنها وموجودات روى آنها هست را شامل مىشود . مَنْ ذَا الَّذِي يَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلَّا بِإِذْنِهِ . كيست كه شفاعت نزد أو كند مگر به اجازه أو اين جمله به اصطلاح استفهام انكارى است ، يعنى چه كسى بدون فرمان خداوند مىتواند كسى را در پيشگاه خداوند از أو شفاعت كند ؟ مگر اينكه خود خداوند أول به أو فرمان شفاعت كردن كسى را صادر كرده باشد . به نظر مىرسد اين مسئله دربارهء عرصات محشر ودر دادگاه عدل الهى است كه