در ادامه آية مىفرمايد . قَوْلُهُ الْحَقُّ ، گفتار خداوند حق است همان گونه كه حقايق آسمانها به همان‌طورىكه هست مصداق بحق است . قدرت فرمان وگفتار خداوند نيز حقيقت محض است موقعى كه مىگويد : باش ، گفتارش بدون چون وچرا جامه عمل مىپوشد . اين جمله هم معطوف است به ( يَوْمَ يَقُولُ - در كُنْ فَيَكُونُ ) وهم اشاره است به جمله بعدى آية ( يَوْمَ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ ) كه مىفرمايد : وَلَهُ الْمُلْكُ يَوْمَ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ . ودر آن روز كه در صور دميده مىشود قيامت برپا مىگردد . چون حكومت مطلق ومالكيت مخصوص ذات پاك اوست همان‌طورىكه قدرت كلام وفرمان خداوند آن‌چنان عظيم وقاطع است كه با گفتن ( كن ) پس ( يكون ) شده همه چيز مورد نظر به وجود مىآيد . در آستانه قيامت نيز با قدرت همان ( قوله الحق ) فرمان ( يَوْمَ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ ) ساختار نظام عالم نيز به هم مىخورد وزمين منهدم ومنفجر مىگردد ، نظام منظومه شمسي دگرگون مىشود وشيرازهء نظام فلكى سيارات از هم گسيخته واز مدارات خود خارج وبعضا متلاشى مىشوند . ( وَإِذَا الْكَواكِبُ انْتَثَرَتْ ) و . . . و . . . وسپس در فرمان نفخ صور دوم مجددا همه انسانها زنده ومبعوث مىشوند ومجددا زمين با مكانيزم ديگرى شكل گرفته وساخته مىگردد وآنگاه در روز محشر دادگاه عدل الهى برپا مىشود ، همه اين تحولات فقط با يك گفتار ومشيت أو ( قوله الحق ) انجام گرفته ، ميليارد ميليارد تغيير وتحولات صورت مىگيرد . وشايان ذكر است كه در هر دو فرمان چه در « يَوْمَ يَقُولُ كُنْ فَيَكُونُ » وچه « يَوْمَ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ » در داخل همين يك آية كلمه يوم را بكار برده كه نشانگر آن است كه انهدام وانفجار ومرگ وپايان هم در يك زمان آنى صورت نمىگيرد ، بلكه مدت وزمان طولانى لازم است تا « كُلُّ مَنْ عَلَيْها فانٍ » انجام گيرد ودوره زيادى هم طول مىكشد تا مجددا همه چيز بازسازى گشته ومردگان هم زنده شوند . در اين امر چگونه وچطور وكي وچه مدت انجام مىگيرد ، سپس مىفرمايد : « عالِمُ الْغَيْبِ وَالشَّهادَةِ وَهُوَ الْحَكِيمُ الْخَبِيرُ » اوست كه دانندهء غيبها است واوست