واين قسمت كه به معناى به وجود آوردن هم هست مثل آن است كه از يك بوتهء بزرگ مذاب فلزات ، أنواع قطعات فلزى را مجزّا واز آن دستگاه‌هاى گوناگون ماشين آلات را بسازند . لذا « فاطِرِ السَّماواتِ وَالْأَرْضِ » بدين مضمون است خداوند كه فاطر اجرام كل سماوي است نخست مواد أولية اجرام آنها كه يك قشر عظيم دخان گاز بود در اثر يك انفجار بزرگ متلاشى وجدا جدا كرده وميليونها قطعات بسيار عظيم كهكشانها را در فضاهاى بسيار دور آسمان لا يتناهى سوق ورفعت داده وهريك از آن قطعات را مجددا در محلهاى معين خود منفجر كرده وتكه‌هاى پاره پاره شده آن را بازهم از يكديگر جدا كرده واز هر كدام آن پاره‌ها يك ستارهء عظيم وسپس سيارات واقمار آنها را بوجود آورده است وآنگاه كليهء ستارگان ومنظومه‌هاى دسته‌جمعى وسيارات را كه از يك قطعه بزرگ در يك گوشه جهان درست كرده بود همه را در يك منطقه به آرايش در آورده ويك نظام منسجمى به آن‌ها بخشيده وعلاوة بر نظام دسته‌جمعى بين تك‌تك آن اجرام يك نظام انفرادى ونظام منظومه‌اى هم برقرار ساخته واين مجموعه را به نام يك آسمان وبه قول ما ايرانيها يك كهكشان نام نهاده است . وچون اين كهكشانها بىنهايت زياد است ، در قرآن كريم مجموع آنها را با « الف وتا » جمع بسته به نام « السماوات » ولذا جملهء « فَطَرَ السَّماواتِ » اشاره به همهء اين تحولات وجداسازى اجرام كل آسمان است كه أول به صورت توده‌اى از گاز بوده كه خداوند با شكافتن مواد آن گاز مواد أولية اجرام كهكشانها را ساخته است . چون براي بشر كنونى چنان قدرتى وجود ندارد تا با توجيه مستندى از قشر عظيم مواد جهان آغازين صحنه رتق وفتق آن را بنمايش درآورد . براي نمونه تصاوير مستندى از تصاوير واقعي سحابيها وقطعات وشعله‌هاى ابرهاى موجود ( قطعات منفجره ومنفطره وابرنواخترهاى موجود در فضا ) وكهكشانهاى گوناگون كه تهيه شده است در صفحات بعدى ملاحظه نماييم .