فصل 1 رب السماوات السبع - وفاطر السماوات والأرض دانشمندان رشتهء هيئت وكيهان‌شناسى متفقا بر أساس تحقيقات وپژوهشهاى مداوم معتقدند كه جهان هستى از بدو جهان آغازين ، يعنى از مرحلهء پيدايش ذرّات بنيادى - گاز - تا دورانهاى مختلف ششگانه به تدريج در اثر واكنشهاى متقابل عناصر متضاد وافزايش دما واصطكاك وانفجارات وانقباض ونهايتا منجر به تقطيع ابرهاى گازى گشته است . آنها مدت زمان تشكيل مراحل جنين ستارگان وايجاد كهكشانها ومنظومه‌ها وغيره تا به حالت كنونى را به شانزده ميليارد سال با مقياس سال شمسي يا ميلادي تخمين زده‌اند . البتة اختلاف نظرهاى فاحشى هم در كم وزيادى اين زمان وجود دارد كه أغلب دانشمندان معاصر با محاسبه‌هاى تقريبي آن را از شانزده تا بيست ميليارد سال حدس زده‌اند . در هر صورت آنچه مسلم وقطعي است اين است كه جهان از طريق تحولات ودگرگونيهاى مختلف وبه تدريج به صورت طي مراحل به تكامل كنونى رسيده است . قرآن كريم در چهارده قرن پيش همين نظر را داده وفرموده است : « الَّذِي خَلَقَ السَّماواتِ وَالْأَرْضَ وَما بَيْنَهُما فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ » . با توجه به مفاد آيهء مذكور جهان هستى در شش دوره خلق شده وتكوين يافته ، ومسلما اين شش دوره نيز شامل زمان بسيار