لطف على سليمى

121

كهكشانها در قرآن ( فارسي )

[ نزديك است شيرازهء نظام آسمانها از هم بشكافد شورى 4 ] وامّا دربارهء آيهء « تَكادُ السَّماواتُ يَتَفَطَّرْنَ مِنْهُ وَتَنْشَقُّ الْأَرْضُ وَتَخِرُّ الْجِبالُ هَدًّا ، أَنْ دَعَوْا لِلرَّحْمنِ وَلَداً » « 1 » ونيز « تَكادُ السَّماواتُ يَتَفَطَّرْنَ مِنْ فَوْقِهِنَّ » « 2 » به معناى نزديك است آسمانها از هم پاره پاره شود . اين آيات بر خلاف آيات قبلي كه از « فَطَرَ السَّماواتِ وَالْأَرْضَ » كه حكايت از تكوين ونظام‌بخشى تمام كهكشانها مىكرد ، در اين دو آية صحبت از انهدام نظام آنها ومتلاشى شدن واز هم گسيختن نظام دقيق كيهانى تمام اجرام كائنات وانشقاق ومتلاشى شدن اجرام عظيم آسمانها مىكند كه پس از انفجار ستارگان ويا صورتهاى فلكى وغيره آنها مجددا به توده‌هاى گازى ودود وآتش تبديل مىشوند . در اين آية در قالب افتراء مشركين به فرزند داشتن خدا مىفرمايد « تَكادُ السَّماواتُ يَتَفَطَّرْنَ مِنْهُ » نزديك است شيرازه نظام دقيق اجرام سماوات وزمين از يكديگر متلاشى بشود ( اجرام سماوات به وسيله اتصالات ميان‌كنشى ونيروهاى جاذبه ودافعه وميادين مغناطيسى وبا زنجيره‌ها وچرخه‌هاى ارتباطي بهم پيوستگى دارند ) در بطن اين گفتار علاوة بر مفهوم ظاهري آن ، يك دنيا مضامين علمي وفنى وقوانين فيزيكى كيهانى نهفته است كه حكايت از چگونگى گسيختگى نظام وانفجار أمور كهكشانها ومنظومه‌ها وستارگان وسيارات واقمار مىكند وحكايت از آن دارد كه ساختار محير العقول اجرام سماوي فقط از طريق « يَتَنَزَّلُ الْأَمْرُ بَيْنَهُنَّ » خداوند انجام مىگيرد والا در هم مىريخت در اين مورد نيز اگر چه انسان قادر نيست از صحنه‌هاى انفجارى كهكشانها فيلمى تهيه وبه نمايش بگذارد ، ولى دانشمندان واخترشناسان تصويرهايى از چند كهكشان از هم پاشيده عكسبردارى كرده‌اند ومعتقدند كه اين كهكشانها با هم برخورد كرده ومنفجر شده‌اند كه در صفحات بعدى نمونه‌اى از آنها را ملاحظه مىفرماييد . تصوير أولى همان سحابى معروف خرچنگ

--> ( 1 ) مريم / آيهء 94 . ( 2 ) شورى / آيهء 4 .