محمد بن علي منجم وابكنوي

52

زيج محقق سلطانى على اصول الرصد لزيج الايلخاني ( فارسي )

تا رقم أيام أسابيع سر ماه ناقص حاصل شود . نوع دوم ؛ در اين جدول درآئيم واز I برابر آن ماه كه مدخل أو خواهيم كه بدانيم كه علامت فضلهء جمعات برگيريم ، I واگر آن سال كبيسه بود علامت كبيسه برگيريم ؛ وبه مقدار آن عدد از آن روز I كه مدخل سر سال است بشماريم . آنجا كه عدد منتهى شود مدخل آن ماه باشد . I مثالش ، فرض كنيم كه سر سال دوشنبه است يعنى مدخل تشرين الأول ، و I مىخواهيم كه مدخل ماه شباط بدانيم . چون علامت شباط پنج مىيابيم ، از دوشنبه I كه سر سال است مىشماريم عدد پنج به جمعه منتهى مىشود . پس معلوم شد كه مدخل شباط ، I آدينه « 1 » است ؛ واستخراج مدخل ديگر ماه‌ها بر اين قياس باشد . وجدول اين است : I فصل چهارم : در بيرون آوردن مدخل سال‌ها وماه‌ها از أيام أسابيع ، به جدول I وطريق أو آن است كه قسمت كنيم سال‌هاى ناقصه را بر بيست وهشت واز برابر عدد I باقي درآئيم در جدول فضله الأدوار كه از صفر نهاديم تا بيست وهفت . اگر آن I عدد باقي را در آن جدول به سرخى يابيم ، آن سال كبيسه بود . واگر به سياهى يابيم ، بسيطه I باشد ؛ از برابر أو ، علامت أيام جمعات برگيريم . آنچه حاصل آيد رقم جمعات أول تشرين I الأول باشد در آن سال ؛ يعنى رقم جمعات مدخل آن سال باشد . واگر مدخل ديگر ماه‌ها خواهيم كه بدانيم از برابر آن ماه كه خواهيم علامت جمعات برگيريم . اگر سال بسيطه بود I از برابر بسيط واگر كبيسه باشد از برابر كبيسه ؛ وآن را با علامت جمعات سر سال I جمع كنيم . واگر مجموع از هفت زيادت شود كه دور جمعات است ، هفت از آن مبلغ

--> ( 1 ) . [ در أصل نسخه : ] آذينه