رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم در مدت أقامت در مدينه انتظار مىكشيد ، تا براي حج در حجة الوداع رهسپار شد ، وبراي مردم خطبه خواند وگفت : الا وان الزمان قد استدار كهيئته يوم خلق الله السماوات والأرض ، ومنظور آن حضرت اين بود كه ماههاى قمري اينك به مواضع خود بازگشت كرده‌اند ، وآن كار نسىء عرب از بين رفت وبه همين جهت آن حج را كه حجة الوداع بود ، حج أقوَم نام نهادند ، وپس از آن اين عمل حرام شد ، وبكلى از بين رفت . « 1 » ودر جاى ديگر گويد : روز نوزدهم ماه رمضان ، روز فتح مكة است ، ورسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم هيچ اقامه حج ننمودند . زيرا كه ماههاى عربى بواسطة نسىء از جاهاى خود تغيير كرده واز بين رفته بود ، وحضرت انتظار كشيدند تا به جاى خود برگشت ، آنگاه حجة الوداع را به جاى آوردند ونسىء را در آن حج تحريم نمودند . « 2 » فَلِينُّو در كتاب « علم الفلك » خود گويد : اين حدس كه نسىء عبارت از نوعي كبيسه باشد ، تا تعادل بين ماه‌هاى قمري وسال شمسي پيدا شود ، از فكر بكر فخر الدين

--> ( 1 ) « الآثار الباقية » ص 62 وص ( 2 ) . 36 همين كتاب ، ص 332 .