السيد محمد حسين الطهراني
42
رساله نوين درباره بناء اسلام بر سال وماه قمرى ( فارسي )
را ماه حرام مىشمردند ، وماه محرم را حلال مىكردند . ومدتي بر اين نهج كه مىخواستند درنگ مىكردند ، سپس حرمت را دوباره به محرم بر مىگردانند ، واين عمل تأخير را نيز در ماه ذي الحجة انجام مىدادند وحكم بدان مىنمودند . فرّاء گويد : آن كسى كه متعهد ومسؤول نسىء بود مردى بود از طائفه كنانة كه به أو نعيم بن ثعلبة مىگفتند ، ودر حج رئيس موسم بود ، ومىگفت : من آن كسى هستم كه هيچگاه مورد عيب گوئى مردم واقع نمىشوم ، ودر نيل به مقصود پيوسته مظفر ومنصورم ، وحكمي را كه مىكنم هيچوقت برگردانده نمىشود ! مردم در موسم در پاسخ أو مىگفتند : آرى راست مىگوئى ! اينك يك ماه را براي ما تأخير انداز ! حرمت ماه محرم را بردار ! وبه ماه صفر انداز ! ومحرم را براىما حلال كن ! أو نيز اين كار اين را مىكرد . ودر هنگامى كه اسلام آمد ، آن شخص مسؤول اين كار ، جنادة بن عوف بن أمية كناني بود . وابن عباس گويد : اولين كسى كه اين عمل نسىء وتأخير اندازى را در بين عرب دائر كرد عمرو بن لحى بن قمعة بن خندف بود . واما أبو مسلم بن اسلم مىگويد : مردى از بنى كنانه بود كه أو را قَلَمَّس مىگفتند : أو مىگفت : من محرم را در اين سال