على زمانى قمشه اى
297
هيئت ونجوم اسلامى ( فارسي )
پايان آن به جانب كعبه بود ، از اين رو آن مسجد را « مسجد قبلتين » ناميدند . بارى خداوند در آية أول از آيات فوق فرمان داد از هر جا واز هر شهر وديار خارج شدى ، به هنگام نماز روى خود را به جانب مسجد الحرام كن ، اين فرمان دستور حقي است از سوى پروردگارت ، در آيهء بعد خطاب به پيامبر صلّى اللّه عليه وآله وسلم وبه همهء مؤمنان مىفرمايد : از هر جا خارج شدى وبه هر نقطه روى آوردى صورت خود را هنگام نماز متوجه مسجد الحرام كن وهر جا شما - اى مؤمنان - بوده باشيد روى خود را به سوى آن كنيد ، اين تغيير قبله به خاطر آن صورت گرفت كه مردم ، حجتي بر ضد شما نداشته باشند . قرآن در آية سوم مىفرمايد : « جَعَلَ اللَّهُ الْكَعْبَةَ الْبَيْتَ الْحَرامَ قِياماً لِلنَّاسِ » خداوند كعبهء بيت الله الحرام را وسيلهاى براي اقامه امر مردم قرار داده است . ( مائده 98 ) اهميت كعبه به اندازهاى است كه در روايات اسلامى ويران كردن آن در رديف قتل پيامبر وامام قرار گرفته ، نگاه كردن به آن عبادت وطواف گرد آن از بهترين اعمال است . حتى در روايتي از امام محمد باقر عليه السّلام مىخوانيم : « لا ينبغي لا حد اين يرفع بنائه فوق الكعبة » شايسته نيست كسى خانه خود را بالاتر از كعبه بسازد . ولى بايد توجه داشت كه اهميت واحترام كعبه هرگز به خاطر ساختمان آن نيست ، زيرا به گفته أمير مؤمنان علي عليه السّلام « خداوند خانه خود را در يكى از سرزمينهاى خشك وسوزان ، وميان كوههاى خشن قرار داده وفرمان داده است از مصالح بسيار سادهاى آن را بنا كنند ، از