2 - رخشانكره - رخشانكره محيط به توده مركزى است ، ستبراى اين لايه حدود 400 كيلومتر است كه پرتوهاى خورشيد را از خود ساطع مىسازد . شعاع خورشيد از مركز تا سطح رخشانكره ، 696265 كيلومتر است وآفتاب كه محصولى از واكنش‌هاى هسته‌اى است ، نيروى بسيار عظيم نهفته در توده داغ ومتراكم مركزى را كه حدود 25 / 0 شعاع خورشيد به آن اختصاص يافته به تدريج رها مىسازد . 3 - رنگين كره - بر فراز رخشانكره لايه رقيقى به نام رنگين كره وجود دارد كه ضخامت آن به چند هزار كيلومتر مىرسد ، دما در قسمت هاى زيرين رنگين كره حدود 4300 كلوين است كه متناسب با افزايش ارتفاع بر ميزان آن افزوده مىگردد وتا منطقه رقيق انتقال ادامه مىيابد وبا عارضه‌اى به نام « تاج خورشيدى » كه رقيق‌ترين بخش خورشيد است درهم مىآميزد . تراكم لايه رنگين كره در بخش‌هاى زيرين حدود 10 كيلومتر در متر مكعب است ، وبخش‌هاى بالايى آن تا چندين برابر شعاع خورشيد در فضا گسترش مىيابد . ارتفاع منطقهء انتقال كه نسبت به نقاط مختلف سطح خورشيد متفاوت است به طور متوسط حدود 2000 كيلومتر است . مشعل‌هاى خورشيدى : مشعل‌ها كه محصول رهايى انرژى انباشته شده در أطراف نواحي فعّال خورشيدى هستند رها سازندهء ذرات اتمى وگسيل دارندهء