تأثير جاذبهء ماه بر زمين : جاذبه ماه سبب مىشود علاوة بر آماسيدن آبهاى كره زمين ( بركشند ) خشكىها نيز دستخوش تورم گردند كه در مقايسه با آماس آبها نامحسوس است . نيروى حاصله از جاذبهء ماه ولنگر واصطكاك حاصله از پديده بركشند ، چرخش محورى زمين را به آرامى ايست ( ترمز ) مىدهد وبدين سان بر طول شبانه‌روز زمينى مىافزايد . بررسى خطوط رشد ونموّ سنگواره‌هاى مرجانى بيانگر آن است كه در 350 ميليون سال پيش طول شبانه‌روز زمينى حدود سه ساعت كوتاهتر از شبانه‌روز كنونى بوده وطول سال خورشيدى به چيزى حدود 400 روز بالغ مىگرديده است . بررسىهايى كه از روى سوابق بجا مانده از گرفت‌هاى ( كسوف وخسوف ) گذشته به عمل آمده نشان مىدهد كه روند افزايش طول روزهاى زمينى 0016 / 0 ثانيه در هر قرن است . شايان توجه است كه مطالبى چون ساختمان ماه ، رنگ ، سنگپوش پوسته ، ماه لرزه مناطقى كه به احتمال زياد زماني دريا بوده ، دشتهاى خاكسترى ، بلندىها ، كوهها ، گودىها ، دهانه‌ها ، دما وبرخى عناوين ديگر در خور بحث وانديشه است كه بايد در فرصت وجاى ديگر به آنها پرداخت . منازل قمر :