ليكن امروزه ماهواره‌هاى مصنوعى وگردونه‌هاى تجسّسى فضايى نشان داده‌اند كه ميدانهاى مغناطيسى پديده‌هاى معمول در كهكشانها هستند ، دهها ستاره كشف شده‌اند كه داراى ميدانهاى مغناطيسى هزاران برابر ميدان مغناطيسى زمين هستند . واحتمالا همه ستاره‌ها مغناطيس هستند ، حتى كهكشان به طور كلى ، يك مغناطيس است . ميدانهاى مغناطيسى معلول كنش متقابل ميان ميدان مغناطيس حاصل از باد خورشيدى وميدان مغناطيسى « عادى » زمين است . حاصل اين كنش متقابل ، ميدانى است موسوم به « مغناطيس كره » كه تا 80 هزار كيلومتر در سمت خورشيد و 240 هزار كيلومتر در سوى مخالف ادامه مىيابد . كمربند ذرات باردار : زمين را علاوة بر ميدان مغناطيسى ، دو كمربند از ذرات باردار پرانرژى احاطه كرده است . اين كمربندها بيشتر از پروتونها والكترونهاى پرانرژيى هستند كه در ميدان مغناطيسى زمين به دام افتاده‌اند . اين كمربندها در ضمن يكى از برنامه‌هاى تحقيقاتى ماهواره اكسپلورر « 1 » ، در سال 1958 كشف شد وسپس با اطلاعاتى كه پايونير 3 در 1959 بدست آورد مورد تأييد قرار گرفت . كمربندها به شكل چنبره‌اند . كمربند داخلي به فاصلهء 3200 كيلومترى وكمربند بيرونى در 16000 كيلومترى سطح زمين قرار دارد .

--> ( 1 ) Explorer . -