والشّمر جالس على صدرك ، ومولغ سيفه در حالي كه شمر بر روى سينه تو نشسته بود وشمشير تشنه‌اش را بر گلوگاه تو على نحرك ، قابض على شيبتك بيده ، ذابح نشانده ، از خون گلويت سيراب مىكرد ، با دست پليدش ، محاسن شريف تو را گرفته بود لك بمهنّده ، قد سكنت حواسّك ، ووبا شمشير تيزش سر از بدنت جدا مىكرد . حواست از حركت بازايستاد ، وخفيت انفاسك ، ورفع على القناة نفسهاى شريفت نهان گشت ، وسر مباركت بر فراز نيزه بالا رفت ، وأهل وعيالت رأسك ، وسبى أهلك كالعبيد ، وصفّدوا همچون بردگان به اسيرى گرفته شدند ؛ وبر بالاى جهاز شتران ، في الحديد فوق أقتاب المطيّات ، تلفح در غل وزنجير به بند كشيده شدند . حرارت آفتاب داغ نيمروزها وجوههم حرّ الهاجرات ، يساقون في چهره‌هاشان را مىسوزاند ، در صحراها وبيابانها به جلو