العلامة المجلسي

137

كتاب رجعت ( چهارده حديث ) ( فارسي )

دنيا را از دمشق تا بغداد وكوفه را خراب كرديم ومدينه را خراب كرديم ومنبر را درهم شكستيم واسترهاى ما ، در ميان مسجد مدينه سرگين انداختند ، پس بيرون آمديم - ومجموع لشكر ما سيصد هزار كس بودند - متوجّه شديم كه مكّه را خراب كنيم واهلش را به قتل رسانيم ، چون به صحراى بيدا « 1 » رسيديم - كه در حول مدينهء طيّبه است - آخر شب فرود آمديم ، پس صدايى از آسمان آمد كه اى بيدا هلاك گردان اين گروه ستمكار را ! پس زمين شكافته شد وتمام لشكر را با چهارپايان وأموال وأسباب فرو برد وكسى وچيزى بر روى زمين نماند به غير از من وبرادرم . ناگاه ملكي به نزد ما آمد وروهاى ما را به پشت گردانيد چنانچه مىبينى ، پس با برادرم گفت كه اى نذير برو به سوى سفيانى ملعون در دمشق وأو را بترسان به ظاهر شدن مهدى آل محمّد عليهم السّلام وخبر ده أو را كه لشكرت را حق تعالى در بيدا هلاك گردانيد ! وبا من گفت كه اى بشير ملحق شو به حضرت مهدى صلوات اللّه عليه در مكّه وأو را بشارت ده به هلاك شدن ظالمان وتوبه كن بر دست آن حضرت كه توبهء تو را قبول مىفرمايد ! پس حضرت دست مبارك بر روى بشير بمالد وبه حالت اوّل باز برگردد وبا حضرت بيعت كند ودر لشكر آن سرور بماند . [ ملائكة وجنّ از سپاهان امام زمان صلوات اللّه عليه ] مفضّل پرسيد كه اى سيّد من ! ملائكة وجنّ در آن زمان بر مردم ظاهر خواهند شد ؟ فرمود كه : بلى واللّه اى مفضّل وبا ايشان گفتگو خواهند كرد ، چنان‌كه مردى با أهل وياران خود صحبت دارد . مفضّل پرسيد كه ملائكة وجنّ با أو خواهند بود ؟

--> ( 1 ) . « بيداء » اسم زمينى است نرم بين مكّه ومدينه وبه مكّه نزديك‌تر است . ( معجم البلدان ) .