چشم زدن همه حاضر شوند نزد آن حضرت در ما بين ركن ومقام ، پس [ امر كند خداوند متعال ] « 1 » عمودى از نور بلند شود از زمين به سوى آسمان كه هر مؤمني كه بر روى زمين باشد از آن روشنى يابد وآن نور در ميان خانه‌هاى مؤمنان درآيد وجانهاى ايشان به آن فرح يابد ، امّا ندانند كه قائم آل محمّد ظاهر گرديده است . پس چون صبح شود سيصد وسيزده تن [ به تعداد أصحاب رسول خدا صلّى اللّه عليه وآله در جنگ بدر ] « 2 » كه به طىّ الأرض از أطراف عالم به خدمت آن حضرت حاضر شده‌اند همه در خدمتش ايستاده باشند ، پس پشت به كعبه دهد ودست خود را بگشايد مانند دست موسى از نور عالم را روشن كند ، پس گويد كه هركه با اين دست بيعت كند ، چنان است كه با خدا بيعت كرده است . « 3 » پس اوّل كسى كه دستش را ببوسد وبا أو بيعت كند جبرئيل باشد ، پس ساير ملائكة بيعت نمايند ، پس نجيبان جن به شرف بيعت برسند ، پس سيصد وسيزده تن نقبا به مبايعت سرافراز گردند . آن‌گاه مردم مكّه فرياد برآورند كه كيست اين شخص كه در جانب كعبه ظاهر شده است ؟ وچه جماعتند اينها كه با اويند ؟ پس - بعضي كه گويند كه همان صاحب بزهاست كه داخل مكّه شد - گويند كه هيچ يك از اصحابش را مىشناسيد ؟ گويند كه نمىشناسيم هيچ يك را مگر چهار كس از أهل مكّه وچهار كس از أهل مدينه كه اينها را به نام ونسب مىشناسيم واين بيعت در اوّل [ طلوع ] آفتاب باشد .

--> ( 1 ) . زيادة از مصدر . ( 2 ) . زيادة از مصدر . ( 3 ) . در مصدر از عبارت ( پس گويد كه هركه با الخ . . . ) اين آية بود : إِنَّ الَّذِينَ يُبايِعُونَكَ إِنَّما يُبايِعُونَ اللَّهَ يَدُ اللَّهِ فَوْقَ أَيْدِيهِمْ فَمَنْ نَكَثَ فَإِنَّما يَنْكُثُ عَلى نَفْسِهِ . ( فتح : 10 )