[ حقيقت اسلام أبو بكر وعمر ] وآنچه آن خصم تو « 1 » از تو پرسيد كه اسلام أبو بكر وعمر به طوع بود يا به كراهت ، چرا نگفتى كه طوعا « 2 » بود امّا از براي طمع دنيا ، زيرا كه ايشان با كفرهء يهود مخلوط بودند وايشان از روى تورات وكتابهاى خود أحوال محمّد صلوات اللّه عليه وآله را بر ايشان مىخواندند ومىگفتند أو بر عرب مستولى خواهد شد وپادشاه خواهد شد وپادشاهى أو از بابت پادشاهى بخت النّصر خواهد بود ، امّا دعوى پيغمبرى خواهد كرد واز كفر وعناد مىگفتند كه پيغمبر نيست اما به دروغ دعوى خواهد كرد ، چون حضرت دعوى رسالت فرمود ، ايشان از روى گفتهء يهود به ظاهر كلمتين گفتند از براي طمع آن‌كه شايد ولايتي وحكومتى حضرت به ايشان بدهد ودر باطن كافر بودند « 3 » چون در آخر مأيوس شدند با منافقان بر بالاى عقبه رفتند ودهانهاى خود را بستند كه كسى ايشان را نشناسد ودبّه‌ها انداختند كه شتر حضرت را رم دهند وحضرت را هلاك كنند ، پس خداى تعالى جبرئيل را فرستاد « 4 » وپيغمبر خود را از شرّ ايشان حفظ كرد وضررى نتوانستند رسانيد وحال ايشان مثل حال طلحه وزبير بود كه با حضرت أمير المؤمنين صلوات اللّه عليه [ از روى طمع به ظاهر ] بيعت كردند كه حضرت به هريك از ايشان ولايتي وحكومتى بدهد ، چون مأيوس شدند بيعت را شكستند وخروج كردند وبه

--> ( 1 ) . كلمهء خصم تو در نسخهء ( م ) و ( آ ) و ( ع ) ندارد . ( 2 ) . در مصدر : طوع ندارد . ( 3 ) . قال الإمام موسى بن جعفر صلوات اللّه عليه : « . . . هما الكافران عليهما لعنة اللّه والملائكة والنّاس أجمعين ، واللّه ما دخل قلب أحد منهما شئ من الإيمان . . . كانا خدّاعين مرتابين منافقين حتّى توفّتهما ملائكة العذاب إلى محلّ الخزي في دار المقام . » ( كافى 8 / 125 ، ح 95 ) وعن الثّمالى عن علىّ بن الحسين عليهما السّلام قال : « ثلاثة لا يكلّمهم اللّه يوم القيامة ولا ينظر إليهم ولا يزكّيهم ولهم عذاب أليم : من جحد إماما من اللّه أو إدّعى إماما من غير اللّه أو زعم أنّ لفلان وفلان في الإسلام نصيبا . » ( تفسير عيّاشى 1 / 178 ) ( 4 ) . در مصدر بجاى عبارت ( ودهانهاى خود را بستند . . . جبرئيل را فرستاد ) اين عبارت بود : تا به قتل برسانند پيامبر را ، ولى خداوند متعال دفع كرد نيرنگ آنها را .