فجوابنا في غيبة الإمام جوابهم في منع أهل الحلّ والعقد من اختيار من يصلح

--> - وخليفه رسول خدا مىبايست از طريق نصوص شرعي ووحى الهى منصوب شود ومردم توان تعيين ونصب امام را ندارند وآنچه كه خداوند به آن‌ها واجب فرموده است . أطاعت از امام وخليفه رسول خدا صلّى اللّه عليه واله است كه در آية 59 از سوره مبارك نساء فرموده است : أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ ، بنابراين آنچه را كه أهل سنّت در عمل أهل حل وعقد صحيح مىدانند وآن را مبناى تعيين سرنوشت مسلمين قلمداد مىكنند درواقع تعدى به حقّ خداوند متعال است . البتة در اين مورد أدله وبراهين قوى ومتنوعى هم اقامه شده است كه ذكر آن‌ها را به كتب مفصل در اين باب واگذار مىكنيم . ( 1 ) . همان‌طورى كه آن‌ها مىگويند : اگر أهل حل وعقد ، كسى را كه شايستگى امامت دارد براي اين منصب انتخاب نكردند ، واز تعيين امام ورهبر سر باز زدند اين امر مانع از انتصاب رهبر نمىشود . ما هم مىگوييم : اين‌كه مردم از امام أطاعت نكرده ومانع از حاكميت ايشان شده‌اند به اين معنا نيست كه بگوييم ديگر وجود امام لزومى ندارد . در نتيجة اين دو جواب هيچ فرقى بأهم ندارند .