امام بزرگوار است ، أعم از مراتب اكتسابى آن حضرت ويا محسنات ودرجاتى كه از غيب اين عالم ، بر ذات مقدسشان نازل گرديده است ، مانند حديث نورانيت وكيفيت آفرينش نوري حضرتشان واتحاد آن با نور پيامبر گرامى ، بحث عصمت وطهارت ، سبقت بر همه مسلمانان در ايمان آوردن به اسلام ، قبول جانبازى وفداكارى وخوابيدن در جاى پيامبر در ليلة المبيت ، وجوب دوستى وحرمت دشمنى با ايشان ، ودارا بودن عظيم ترين مرتبه يقين وشدت عمل ، عدم هيچ گونه اغماض در مسير حق ، عبادت وسخاوت وخوف از پروردگار ، خلقي خوش وعطوفت ومهربانى ومهرورزى وايثار وحلم وصبر وگذشت وعفو وشجاعت وخير خواهى وجهاد واخلاصي غير متصور ، ولايت تكويني بر كل عالم هستى ، اطلاع از غيب وجامعيت در اضداد وهزاران مكرمت اخلاقى ومنقبت نفسي ديگر كه نمودى از ذات پاك ورشحه اى از حقيقت وجودي ايشان است . بي هيچ ترديد ، بحث در اين گونه موارد لازم وجدى وضروري است . زيرا واجد بودن چنين صفات وكمالاتى پايه وزيربناى اساسى شايستگى براي امامت محسوب مى شود وبا مداقه در اين صفات ، معيار تقرب به حق ومقام وشأن ومنزلت وشايستگى وسزاوارى آن حضرت براي مقام امامت مبرهن مى گردد . وبالطبع مدعيان اين مقام كه فاقد چنين صفات ومزايايى هستند مفتضح ورسوا خواهند گرديد . لذا بحث از فضايل آن امام معصوم با اين انديشه ، روشى معقول ، موجه وهدفدار است كه هم زيبندگى آن حضرت را براي مقام منيع امامت به ثبوت مى رساند وهم پرده از رخسار مدعيان به كنار مى زند . از اين رو أئمة معصومين عليهم السلام به احياى فضايل وذكر مناقب آن امام وديگر امامان معصوم امر وتأكيد فرموده اند . زيرا حيات واحياى امر ولايت وامامت مبتنى بر پايه هاى اساسى واستوار اين مباحث است واين والاترين آرمان ولايت علوي وامامت أئمة هدى عليهم السلام است . 3 - بخش سوم مربوط به روش وسيره آن حضرت در أمور شخصي ، اجتماعي ، سياسي ، اقتصادى ، علمي ، فرهنگى ، اخلاقى و . . . است وجوامع اسلامى امروزه فراوان ترين نياز را به بحث وكاوش وكنكاش پيرامون سيره اين شخصيت عظيم عالم هستى دارند . شخصيتى كه جانبازى وفناى أو در ذات حق بر احدى پوشيده نيست ونام مباركش در تاريخ حيات بشر همواره جاودانه است .