از هنگام مرگ شروع مى گردد ودامنه آن به عالم برزخ وقيامت كشيده مى شود . حضور امام علي عليه السلام بر بالين محتضر ، حضور بر صراط به هنگام عبور بندگان ، حضور در كنار حوض كوثر ، وبالآخرة حضور آن بزرگوار در هنگام تقسيم بهشتيان ودوزخيان ، مباحث اين باب را تشكيل مى دهد . باب چهارم : در أمور شخصي وفضايل نفساني وسيره درخشان اجتماعي آن حضرت سخن مى گويد . در اين بخش به مناسبت يكى از أبواب ، بحثي جالب ومتتبعانه در تحريف برخى از كتابهاى أهل سنت وبرخى از شخصيتهاى شيعي به انگيزه كشتن حق أمير مؤمنان عليه السلام به ميان آمده كه هر محققي را به حيرت وا مىدارد ونشان مى دهد كه تعصبات فرقه اى تا چه حد مى تواند با واقعيات ستيزه نمايد وبر روى حق سر پوش باطل بگذارد . مهمترين فصل اين باب ارائه سيره سياسي وعدالت اجتماعي آن حضرت وپاسخگويى به اشكالاتى است كه بر سياست الهى آن حضرت وارد آورده اند . بالآخرة در فصلهاى پايانى سخن از مظلوميت آن بزرگ مرد تاريخ انسانيت به ميان مى آيد كه بر دل فرزندان تاريخ داغى جگرسوز مى زند وبا مطالعه اين بخش خواننده در دريايى ژرف از حيرت فرو مى رود كه يك شخصيت انساني تا چه حد مى تواند الهى ومتعالي باشد ودر أوج قدرت هماره مظلوم ترين چهره تاريخ ! ! وسر انجام اين باب هم با نقل گفتارهايى چند از دل باختگان علي عليه السلام در وصف آن رهبر انسانها به پايان مى رسد . باب پنجم : كه آخرين باب كتاب است به طور خلاصه نسبت به دورى از دشمنان ودوستى با دوستان آن حضرت سخن مى گويد . با ختم كتاب گوشه اى از چهره ملكوتي آن امام بزرگوار براي خواننده گرامى رخ مى نمايد وشور ولايت وحب وولا را در دلها بر مى انگيزاند . واى كاش مجال بحث ، گسترده بود وفصلى هم هر چند به اختصار درباره تاريخ جنگهاى أمير المؤمنين ، علي عليه السلام مى گشود تا نمايان گردد آنان كه تاب وتحمل عدالت را نداشتند چگونه به روى أو تيغ كشيدند وتيغ عدالت أو چگونه گروهى را تار ومار كرد وگروهى هم از