گروه پنجم اهل عبادت و عمل مغروران اينها نيز دسته ها و اقسام بسيارند : بعضى از آنها ، وسواس در ازاله نجاست و در وضو برايشان غالب شده و در آن زياده روى و مبالغه مىكنند و به طهارت آبى كه در فتواى شرع پاك است راضى نمىگردند ، و احتمالات دورى كه موجب نجاست است فرض مىكنند ، و چون امر خوردن و گرفتن مال پيش آيد احتمالاتى را كه موجب حلال بودن است در نظر مىگيرند ، بلكه بسا حرام محض را مىخورند و محمل بعيدى براى حلَّيّت آن مىانگارند ، و اگر اين احتياطى را كه در نجاست دارند به طعام و خوردن مال بر مىگرداندند به روش و سيره بزرگان اولياء شبيه تر و به ديندارى نزديكتر بود . از اينان بعضى در ريختن آب اسراف مىكنند و گاهى بوقت وضو مبالغه را در تخليل ( انگشتان در ميان محاسن يا يكديگر كردن براى رساندن آب ) و شستن اعضا از حدّ مىبرند . چنين فريب خورده اى نمىداند كه اين عمل ( يعنى شستن بيش از حدّ لازم ) اگر بعد از يقين به انجام تكليف شرعى باشد ضايع كردن عمر است كه عزيزترين چيزهاست ، و اگر بدون آن است و در شستن اعضاء احتياط مىكند تا يقين حاصل شود كه آب به پوست اعضاء رسيده است ، پس چرا در غسل اين گونه مبالغه و احتياط نمىكند ، با اينكه حصول قطع و يقين به رسيدن آب به پوست بدن در غسل لازمتر و واجبتر است . به علاوه چه بسا در نماز و ديگر عبادات چنين مبالغه و احتياطى نمىكند ، و احتياط و مبالغه او منحصر به وضوست ، به اين پندار كه اين عمل براى نجات او كافى است ، پس وى در نهايت فريفتگى است . و بعضى ، به نماز خود غرّه شده و در نيّت آن وسواس مىكنند ، و شيطان آنها را نمىگذارد كه نيّت صحيحى داشته باشند ، بلكه ايشان را مشوّش مىسازد تا ثواب جماعت يا فضيلت وقت را از دست بدهند . و گاهى در تكبيرة الاحرام چندان وسواس