فهذا الَّذى أشرك بعبادة ربّه « ثمّ قال : » ما من عبد أسرّ خيرا فذهبت الأيّام أبدا حتّى يظهر اللَّه له خيرا ، و ما من عبد يسرّ شرّا فذهبت الأيّام حتّى يظهر اللَّه له شرّا « . « شخصى كار خيرى مىكند كه نيّتش خالص براى خدا نيست بلكه غرض او ستايش مردم است ، و مىخواهد كه مردم آن را بشنوند ، اين است كسى كه در عبادت پروردگار خود شرك آورده است » سپس فرمود : « هيچ بنده اى نيست كه كار خيرى را پنهان كند و روزگارى بگذرد مگر اينكه خدا خيرى براى او ظاهر مىسازد ، و هيچ بنده اى نيست كه كار شرّى را در نهان انجام دهد و روزگارى بگذرد جز اينكه خدا برايش شرّى آشكار كند » . و فرمود : « ما يصنع أحدكم أن يظهر حسنا و يسرّ سيّئا أ ليس يرجع الى نفسه فيعلم أنّ ذلك ليس كذلك ؟ و اللَّه عزّ و جلّ يقول : » بل الإنسان على نفسه بصيرة « ، انّ السّريرة إذا صحّت قويت العلانية » . « چه مىكند آن كس از شما كه خوبى را آشكار و بدى را پنهان مىسازد ، مگر به باطن خود رجوع نمىكند تا بداند كه چنين نيست ( چنان كه مىنمايد نيست ) ؟ و خداى عز و جل مىفرمايد : » بلكه انسان به درون خويش بيناست « ، باطن اگر درست شد ظاهر هم نيرومند مىشود » . و فرمود : « من أراد اللَّه بالقليل من عمله أظهر اللَّه له أكثر ممّا أراده به ، و من أراد النّاس بالكثير من عمله في تعب من بدنه و سهر من ليله أبى اللَّه إلا أن يقلَّله في عين من سمعه » . « هر كه عمل اندك خود را براى خدا انجام دهد خدا آن را بيش از آنچه قصد كرده برايش آشكار سازد . و هر كه عمل بسيار را با رنج تن و بيدارى شب براى ريا و نماياندن به مردم انجام دهد خداوند حتما آن [ اعمال ] را در نظر هر كه بشنود اندك نمايد » . و به عبّاد بصرى فرمود : « و يلك يا عبّاد إيّاك و الرّياء فإنّه من عمل لغير اللَّه و كله اللَّه إلى من عمل له » ، « اى عبّاد از ريا بپرهيز كه هر كه براى غير خدا كار كند خداوند او را به كسى كه براى او كار كرده واگذار